Path to Nowhere : Piercing (Mr.Fox x M!Chief)
Title : Piercing
Pairing : Mr.Fox x M!Chief
Fandom : Path to Nowhere
Rate : R18
Original Publish (14 Jan 2024)
https://www.readawrite.com/a/2144fe702484d687ba0cf42f2549b23f
* Warning *
Maybe OOC, PwP, No condom, Dirty Talk
“ผู้การ จริงมั้ยที่ฟ็อกซ์เจาะลิ้น?”
“ทำไมไม่ถามกับเจ้าตัวเองล่ะ”
ผู้บัญชาการหนุ่มถอนหายใจ เพราะประเด็นสนทนาที่ว่าก็อยู่แค่ตรงนั้น แต่ซินเนอร์จอมซนพวกนี้ก็ยังเอาแต่มาถามเขาอยู่นั่น
แถมนี่ก็ไม่ใช่ครั้งแรกด้วย
ว่าแต่มันเป็นเรื่องที่เขาควรจะรู้งั้นเหรอ...
“ถามแล้วเจ้าตัวก็ไม่ยอมตอบน่ะสิ” พวกตัวน้อยทำแก้มป่องตอบกลับมา ผู้บัญชาการหนุ่มฟังแล้วก็เหลือบไปมองคนที่กำลังนั่งจิบกาแฟสบายใจเฉิบ
ซึ่งคล้ายรู้ตัวว่าถูกมอง ฟ็อกซ์จึงเลื่อนสายตากลับมาสบ พลางคลี่ยิ้มมุมปากเล็ก ๆ เหมือนจะถามในทีว่ามีเรื่องอะไร
กำลังฟังอยู่แน่ ๆ
“ผู้การรรร…”
“ไม่รู้ด้วยหรอก ต้องไปประชุมกับไนติงเกลแล้ว”
เหล่าซินเนอร์ที่รอคำตอบเริ่มจะงอแง และเพื่อเลี่ยงการตอบคำถามที่ไม่จำเป็น ชายหนุ่มจึงตัดบทสนทนาแล้วรีบเดินเลี่ยงไปยังห้องประชุมทันที
เขาถอนหายใจยาวไปตลอดทาง ยกมือขึ้นลูบหลังคอตัวเอง จนไปสัมผัสร่องรอยบางอย่างที่ถูกทิ้งไว้ ทำให้ฝีเท้าหยุดก้าวอย่างไม่รู้ตัวพร้อมกับความร้อนที่แผ่ซ่านทั่วใบหน้า
เพียงเพราะนึกถึงเรื่องที่เกิดขึ้น ‘เมื่อคืน’
“ให้ตาย...ให้ตายสิ”
ผู้บัญชาการหนุ่มปิดหน้า คำรามกับตัวเองเบา ๆ จะถึงเวลาประชุมอยู่แล้ว
ตั้งสติหน่อยเถอะ!
.
.
.
.
.
การประชุมกินเวลานานกว่าที่คิดพอสมควร เมื่อผู้บัญชาการแห่งมิโนสก้าวออกมาจากห้องประชุมก็พบว่าตอนนี้มืดเสียแล้ว
“ไปพักผ่อนเถอะไนติงเกล ผมว่าจะกลับไปเคลียร์เอกสารที่โต๊ะอีกหน่อย” เขาหันไปบอกคุณผู้ช่วยไว้ เพราะยังมีอะไรต้องสะสางอีกนิด
ถึงจริง ๆ จะอยากกลับห้องแล้วทิ้งดิ่งลงบนเตียงเลยก็ตามที
ทีแรกไนติงเกลก็มีท่าทีอยากจะตามไปช่วย แต่เมื่อเขายืนกรานว่าแค่นิดหน่อยแล้วจะกลับไปพักเธอจึงยอมรับฟัง แต่ไม่วายย้ำไม่ให้หักโหมแล้วขอตัวแยกไป
ผู้บัญชาการหนุ่มผ่อนลมหายใจยาวไล่ความเหนื่อยล้า ก่อนจะหมุนตัวเดินกลับห้องทำงาน
“หือ…”
ทว่า เมื่อเปิดประตูเข้ามาก็ต้องชะงัก เพราะว่าในห้องนั้นมืดสลัว มีเพียงแสงสีขาวจากโคมไฟใกล้โต๊ะเปิดอยู่
เก้าอี้ผู้บริหารที่หันหลังให้กับโต๊ะค่อย ๆ หมุนกลับมาจนเห็นคนที่นั่งอยู่ กำลังคลี่ยิ้มบางส่งกลับมาให้
“ทำไมไม่บอกพวกเขาไปล่ะครับ”
เสียงทุ้มน่าฟังเอ่ยถาม ผู้บัญชาการหนุ่มหลับตาลง ผ่อนพรูลมหายใจออกมาช้า ๆ เรียกสติ ก่อนจะก้าวเข้าไป
อย่าบอกนะว่ามารอเพื่อจะถามเรื่องนี้น่ะ
“เรื่องอะไรครับ คุณฟ็อกซ์”
“อย่าทำไขสือเลย คุณผู้การ…” ทนายมือหนึ่งแห่งอีสต์ไซด์ยิ้มน้อย ดวงตามองตามร่างเขาตลอดฉายแววเจ้าเล่ห์ไม่ปิดบัง “คุณรู้ว่าผมหมายถึงอะไร”
และเมื่อผู้บัญชาการเข้ามาอยู่ในระยะเอื้อมถึง จิ้งจอกขาวตัวร้ายก็หมุนเก้าอี้เล็กน้อย คว้าข้อมือเรียวเล็ก รั้งให้เซเข้ามายืนพิงไว้กับโต๊ะทำงาน โดยที่แขนสองข้างก็ยกขึ้นค้ำโต๊ะ กักร่างนั้นไม่ให้หนีไปไหน
“ฟ็อกซ์…!” ผู้บัญชาการที่ไม่ทันตั้งตัวจนเสียศูนย์จึงร้องเอ็ดหน่อย ๆ แต่ฟ็อกซ์ไม่ใส่ใจ เพียงขยับเก้าอี้เข้าใกล้เล็กน้อย
จนกดริมฝีปากพรมจูบลงบนแผ่นอกบางผ่านเสื้อได้
“คุณฟ็อกซ์…หยุดนะ” ผู้บัญชาการหนุ่มใบหน้าแดงเรื่อ ส่งเสียงห้ามพลางยกมือดันไหล่กว้างไว้ “จะทำอะไ— อื๊อ!”
แต่ยังไม่ทันพูดจบดีก็ต้องสะดุ้งเพราะแรงจากคมเขี้ยวที่งับลงมาบนยอดอกผ่านเสื้อเชิ้ต ไล่แทะเล็มจนความรู้สึกจั๊กจี้ปนเสียวซ่านแล่นวาบทั้งกาย
พอเขาขยับตัวจะถอยหนี มือที่สวมถุงมือขาวก็เคลื่อนมาโอบเอวบางได้รูปรั้งไว้ ริมฝีปากขยับซุกซนไปตามยอดอก ขบงับ เม้มหยอกสลับกันไปทั้งสองข้าง
“คุณยังไม่ตอบคำถามผมเลย…” ก่อนจะผละออกเล็กน้อย เงยขึ้นมองสบกับใบหน้าแดงก่ำของผู้บัญชาการ “ว่ายังไงครับ”
“คุณจะได้หาช่องว่างมาเล่นงานผมอีกน่ะสิ” ผู้บัญชาการหนุ่มกัดฟันน้อย ๆ นึกเจ็บใจตัวเองที่แค่สัมผัสนิดหน่อยก็เป็นได้ขนาดนี้แล้ว แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้ว่ามันดีจริง ๆ นั่นล่ะ
“โถ คุณผู้การคนเก่ง...คนอย่างผมจะไปเล่นงานอะไรคุณได้” ฟ็อกซ์หัวเราะน้อย ๆ พลางดันร่างลุกขึ้นยืน มือที่โอบเอวขยับลากลูบไปช้า ๆ จนถึงบั้นท้ายก็ตะปบขย้ำให้หายหมั่นเขี้ยว ทำให้ผู้บัญชาการสะดุ้งจนตัวเซเข้ามาหาอ้อมอก
“รู้หรอก...ว่าจริงๆ แล้วคุณแค่อาย”
ใบหน้าหล่อเหลาของทนายหนุ่มโน้มเข้ามาใกล้ กระซิบเสียงทุ้มพร่าข้างหูให้คนในอ้อมแขนใจกระตุกเล่น
ผู้บัญชาการหนุ่มมุ่นคิ้วทั้งใบหน้าแดงเรื่อ เงยหน้ามองคนที่ขยับผละมาสบตา
มิสเตอร์ฟ็อกซ์ยิ้มเล็ก แลบลิ้นออกมาช้า ๆ จนเห็นหมุดโลหะสีเงินที่ประดับอยู่ และไม่ทันตั้งตัว แผ่นลิ้นนั้นก็ฉวยโอกาสกดน้ำหนักลงมา ลากเลียไปตามริมฝีปากเขา หมุดโลหะเย็น ๆ ไล้สัมผัสชวนให้เกร็งไปทั้งร่าง
“ที่จะตอบว่าคุณรู้เรื่องผมเจาะลิ้น…”
ทนายหนุ่มผละออกมา เอ่ยปากด้วยรอยยิ้มซุกซน ไม่ต่างจากสายตา
“เพราะผมใช้เลียคุณทุกคืน”
ฟ็อกซ์เลียริมฝีปากน้อย ๆ ก่อนจะใช้ปลายลิ้นสอดเข้าในโพรงปาก ดุนดันให้ผู้บัญชาการต้องยอมเผยอรับ
ลิ้นร้อนและหมุดโลหะกวาดควานทั่วโพรงปาก เกี่ยวกระตุ้นเรียวลิ้นของผู้บัญชาการหนุ่มให้เคลื่อนไหวไปด้วยกัน
ผู้บัญชาการแห่งมิโนสใบหน้าแดงก่ำ กระนั้นก็เผยอปากตวัดลิ้นไล้ตอบจนขาแข้งเริ่มอ่อนแรง มือเรียวคว้ากำเสื้อของฟ็อกซ์ไว้เหมือนจะช่วยประคองตัว
ฟ็อกซ์ที่มองท่าทางนั้นอยู่ตลอดค่อย ๆ ขยับลิ้นแลกสัมผัสอย่างเชื่องช้า ครั้นพอใจจึงผละใบหน้าออกมา มือรวบร่างของผู้บัญชาการลงนอนกับโต๊ะทำงานในจังหวะที่ไม่ตั้งตัว โดยมีร่างเขาแทรกเข้าไประหว่างกลางขาสองข้าง
“ดูคุณสิ คนดี…” ชายหนุ่มหัวเราะพึงพอใจ ลากลิ้นเลียริมฝีปากมองคนที่นอนหอบหายใจหน้าแดงก่ำอยู่ แล้วจึงโน้มลงไปอ้าปากเลียยอดอกที่ดันขึ้นมาผ่านเนื้อผ้า ทำให้ผู้บัญชาการสะดุ้งเกร็ง หลุดเสียงน่ารักให้ได้ยิน
“ขนาดใส่เสื้อตั้งสองชั้น หัวนมยังนูนออกมาขนาดนี้ ลามกจริง ๆ นะครับ…” น้ำเสียงนั้นคล้ายจะราบเรียบ แต่ก็เจือความสนุกสนานเย้าแหย่ จนผู้บัญชาการหนุ่มต้องยกแขนเกยหน้าผากร้อนผ่าวไว้เหมือนช่วยบดบังใบหน้า
“คุณนั่นแหละ พูดอะไร…” ปากก็บ่นกระปอดกระแปดไปด้วย ทำให้ฟ็อกซ์หลุดหัวเราะ ยิ่งพูดเหมือนยิ่งยุ เขาลงลิ้นลากเลียยอดอกผ่านเสื้อทั้งสองข้างสลับกันไปมาให้เปียกชุ่ม แล้วจึงขยับออกมาปลดกระดุม รั้งเสื้อของผู้บัญชาการขึ้นให้เห็นผิวขาว…
“ยังไม่หายเลยเหรอเนี่ย”
ที่ยังคงหลงเหลือรอยแดงจ้ำ รอยกัด รอยดูดที่เขาฝากไว้ตั้งแต่เมื่อคืนอย่างน่ามอง
ผู้บัญชาการหนุ่มยกแขนขึ้นเล็กน้อย หลุบมองคนที่เลื่อนสายตาคมมาสบชั่วครู่ ก่อนใบหน้าหล่อเหลาจะก้มลงไปแลบลิ้นเลียตรงยอดอกสีสวย จงใจใช้หมุดโลหะดุนดันให้เสียวซ่านจนสะดุ้งขึ้นมานิด ๆ
“อืออ…” ชายหนุ่มผ่อนพรูลมหายใจ พยายามเก็บซ่อนอาการว่ารู้สึกดีแค่ไหน แต่ดูเหมือนว่าจะไม่หลุดรอดจากสายตาของทนายอันดับหนึ่งของอีสต์ไซด์ไปได้
“อย่าฝืนตัวเองสิครับ” เสียงทุ้มอ่อนโยนเอ่ย แกล้งใช้หมุดลิ้นดันเกี่ยวยอดอกสีสวยนั้น ปิดท้ายด้วยกัดงับอีกที และค่อย ๆ ขยับเคลื่อนไปลากเลียตามหน้าท้องแบนราบได้รูป “ผมแค่อยากฟังว่าคุณรู้สึกดีแค่ไหนเวลาผมทำให้”
“ “สารภาพมาครับ ที่รัก” ”
“อึก...อย่ามาใช้พลังกับผมนะ รู้ทั้งรู้ว่าไม่ได้ผล” น้ำเสียงนั้นทำให้ผู้บัญชาการหนุ่มทำหน้ายุ่ง พยายามเม้มปากไม่ยอมพูด
ฟ็อกซ์หัวเราะ พลางใช้ฟันกัดปลายถุงมือดึงออกทีละข้างให้ถนัด ก่อนจะจัดการปลดเข็มขัดและตะขอกางเกงคนตรงหน้าออก
“ไม่ต้องใช้พลัง ผมก็ทำให้คุณพูดได้”
“อ๊ะ...!”
และโดยไม่ทันได้ตั้งตัว มือซุกซนคู่นั้นก็กระตุกกางเกงออกพร้อมชั้นใน และดันเรียวขาเปลือยเปล่าของผู้บัญชาการแยกออก ยกขึ้นพาดบ่าอย่างคล่องแคล่ว
“แต่คิดว่าคงไม่ได้พูดเยอะนัก”
ลิ้นสากกดหมุดโลหะลากผ่านต้นขาด้านในที่ยังมีรอยหลงเหลือไม่ต่างจากท่อนบน ไต่ต่ำลงไปหาจุดแกนกลางเรื่อย ๆ พร้อมกับร่างสูงโปร่งที่ขยับนั่งลงบนเก้าอี้จะได้อยู่ในระยะพอดี
ผู้บัญชาการหนุ่มใบหน้าแดงก่ำเมื่อก้มลงไปสบตาเข้ากับคนที่คลี่ยิ้มบางส่งมาให้
รอยยิ้มของจิ้งจอกเจ้าเล่ห์
“ครางหวาน ๆ นะครับ คุณผู้การ”
สิ้นคำนั้น ปากของฟ็อกซ์ก็ครอบลงกับแก่นกายที่เริ่มตื่นตัวขึ้นมาแล้วของเขา ลิ้นร้อนตวัดไล้ไปตามเนื้อเปลือยเปล่า กดใบหน้าลงรูดรั้งเร็ว ๆ ไม่รอช้า รอยนูนของหมุดเสียดสีจนเสียวซ่านทำให้ผู้บัญชาการหนุ่มเผลอเกร็งแอ่นตัวขึ้นมา
“อ๊า! คุณ— ฟ็อกซ์…!” เสียงหวานครางออกมาอย่างเกินเก็บกลั้น ยิ่งสัมผัสเร่งเร้า เขาก็ยิ่งแอ่นบิดเร่าบ่งบอกว่ารู้สึกดีแค่ไหน มือขยับกำแน่นจนเล็บจิกเข้าเนื้อ มือที่ใหญ่กว่าเล็กน้อยจึงสอดเข้าไปใต้เรียวนิ้วทั้งสองข้าง ดันให้คลายออกเพื่อให้บีบกำมือของตนไว้แทน
ฟ็อกซ์เหลือบมองสีหน้าน่ารักนั้น ทั้งแก้มแดงเรื่อ ดวงตาฉ่ำคลอน้ำตาจ้องมองมาที่เขาเหมือนเว้าวอน เลยจงใจกดใบหน้าลงไปให้ส่วนปลายนั้นดันเข้ามาลึกเพื่อดูดแรง ๆ กระตุ้นอารมณ์ของผู้บัญชาการมากขึ้น
“อ๊าา! อื๊มมม!” ทำให้ร่างตรงหน้ายิ่งเกร็ง มือกดลงกับไหล่เขา เผลอจิกลงบนเสื้ออย่างหาที่ระบาย
จริง ๆ เลย…พอคิดว่าจะคุมเกมได้ ก็กลายเป็นเขาที่ถูกยั่วยวนด้วยสีหน้าและน้ำเสียงนั้นอีกจนได้
เซ็กซี่ชะมัด…
ชายหนุ่มเม้มปากรัดรอบแก่นกายนั้นไว้แน่น ๆ และค่อย ๆ รูดลากขึ้นมาจนถึงส่วนปลายให้หลุดออกมาเสียงดังน่าฟัง ก่อนจะใช้มือจับมันไว้ให้มั่น อ้าปากใช้หมุดลิ้นลากเลีย กดน้ำหนักลงกับส่วนปลาย เน้นหนักตรงช่องปลดปล่อยให้ผู้บัญชาการเสียวซ่านมากขึ้น
“ฟ็อกซ์! ฟ็อกซ์…อาา ไม่เอา…” เสียงหวานนั้นร้องขอ แต่เขาไม่มีความคิดจะหยุด ซ้ำมือยิ่งรูดเร่งมากขึ้นจนเสียดสีกันร้อนผ่าว
“ไม่เอาอะไรครับ? คุณน่ารักขนาดนี้แล้วแท้ ๆ” ชายหนุ่มผละริมฝีปาก ดันตัวลุกขึ้นยืนโดยที่มือไม่ลดจังหวะสักนิด ส่วนอีกมือก็ยกขึ้นคลายเนคไทลงเพราะเริ่มร้อนจนเหงื่อซึมตามข้างขมับ “อย่างน้อยต้องแตกคามือผมหน่อยสิ”
เอ่ยพลางริมฝีปากก็โน้มลงไปจูบตรงข้างแก้มร้อนผ่าว มือขยับเร่งจังหวะรูดรั้งให้เร็วขึ้นจนรู้สึกได้ถึงความแข็งขืนของท่อนเนื้อนั้น
“อ๊าา! มะ ไม่ไหว…ไม่ไหว! อื๊มมม!”
ก่อนที่ผู้บัญชาการจะกระตุกตัวขึ้นมาอย่างทนไม่ไหวอีกต่อไป น้ำสีขาวพุ่งกระจายออกมาเต็มมือเขาและบนหน้าท้องขาว ฟ็อกซ์คลี่ยิ้มชอบใจ ค่อย ๆ ผละมือออกมาจากแก่นกายเรียวได้รูป ยื่นไปหาคนที่นอนหอบหายใจอยู่
และผู้บัญชาการเองก็ดูจะว่าง่ายดีเหลือเกิน ริมฝีปากจึงเผยอขึ้นรับปลายนิ้วที่เขาดันเข้าไปในโพรงปากนั้น ตวัดเลียเก็บน้ำรักที่เปรอะเปื้อนอย่างรู้งาน
“น่ารักมากครับ…คนเก่งของผม”
ฟ็อกซ์ผ่อนลมหายใจยาวมองท่าทางแสนเย้ายวน เขาดึงมือออกมา ปลดกระดุมเสื้อนอก ถอดมันออกโยนไปพาดไว้กับพนักพิงเก้าอี้
ก่อนจะจับเรียวขาของผู้บัญชาการอ้าออกกว้าง ๆ ย่อตัวลงไปนั่งลงกับพื้น เพราะแบบนี้คงจะถนัดกว่า
“คุณนี่มัน…ยั่วเก่งจริง ๆ นะครับ” เพื่อกดใบหน้าลงไปวาดลิ้นลงเลียตรงปากทางสีแดงเรื่อ ผู้บัญชาการสะดุ้งเกร็งเพราะรู้สึกได้ถึงหมุดโลหะที่มาสัมผัส แถมยังค่อย ๆ แทรกสอดเข้ามาในช่องทางอีก
“อาา ฟ็อกซ์…เสียว” มือเรียวที่ถือครองตรวนเผลอวางทาบลงบนเรือนผมสีขาวของทนายหนุ่ม ขยุ้มเบา ๆ ระบายความเสียวซ่าน พอห้วงอารมณ์มาถึงขนาดนี้ ผู้บัญชาการก็เหมือนจะไม่ห้ามตัวเองอีกแล้ว
ใครจะไปทนไหว
“......”
ฟ็อกซ์เหลือบตาขึ้นเล็กน้อย มองสีหน้านั้นแล้วก็พาลรู้สึกว่ากลางกายปวดหนึบไปหมด เขาถอนลิ้นออกมา ลุกขึ้นเพื่อปลดกางเกงตัวเองลงเล็กน้อย
“ถ้าเผลอทำแรงหน่อยก็อย่ามาโทษผมนะ เพราะคุณนั่นล่ะน่ารักเกินไป”
แล้วรวบเอวบางของผู้บัญชาการยกขึ้น จับแก่นกายที่ตื่นตัวแล้วรูดรั้งพอให้ชุ่ม ก่อนจะสอดใส่เข้าไปในช่องทางที่เตรียมไว้
“อืมมม!”
“อ๊าาา!”
เสียงครางต่ำในลำคอดังประสานกับเสียงครางหวานของผู้บัญชาการที่แอ่นเอวขึ้นตามจังหวะการกระแทก ฟ็อกซ์พ่นลมหายใจออกมาระบายความเสียวซ่านจากแรงตอดรัดเมื่อแก่นกายเข้าไปมิดลำแล้ว พลางยกมือเสยผมขึ้น
“ให้ตายสิ” ริมฝีปากเหยียดออกเป็นรอยยิ้มร้ายกาจเล็ก ๆ ก่อนจะจงใจกระทุ้งจังหวะเข้าไปให้สะดุ้งเล่น “ไปยั่วใครแบบนี้อีกไหมครับ หืม หืม…”
“ใครจะ…อื๊ออ! ไปทำ…อาา!” พูดทีก็ถูกกระแทกที จนเสียงตอบกลับปนครางของผู้บัญชาการสั่นพร่าไปหมด เจ้าตัวหลับตาลงจนเห็นหยาดน้ำตาติดตามขนตาสวย
“ฮึ คนเก่งของผม…”
และคำตอบนั้นก็เรียกรอยยิ้มจากฟ็อกซ์ได้เป็นอย่างดี มือเขาสอดไปประคองเอวของผู้บัญชาการขึ้นไม่ให้แผ่นหลังเสียดสีกับโต๊ะมากไป ใบหน้าโน้มลงประกบจูบ สอดลิ้นเกี่ยวไล้กันอีกครั้ง กลืนกินเสียงครางหวานนั้นเอาไว้ในลำคอ
“อืมมม” ผู้บัญชาการยกแขนสวมกอดรอบคอเขา กลิ่นน้ำหอมจางเจือในอากาศ กระตุ้นอารมณ์ของฟ็อกซ์ให้พุ่งสูงขึ้นจนเผลอกระแทกเอวเข้าไปหนักขึ้นอีก
เขาผละริมฝีปาก ใช้ปลายจมูกดุนดันปลายคางของผู้บัญชาการให้เงยหน้าเพื่อโน้มลงอ้าปากโลมเลีย ขบเม้ม กัดงับฝากรอยรักเอาไว้บนผิวขาวซ้ำอีก
อยากเลียให้ทั่ว ให้ร่างกายนี้มีแต่ร่องรอยของเขา หลักฐานของเขาที่จะครอบครองผู้บัญชาการไว้แต่เพียงผู้เดียว
“อา…คุณผู้การ”
ฟ็อกซ์ซุกใบหน้าลงกับซอกคอขาว เปล่งเสียงครางต่ำพร่าในลำคอ ประสานกับเสียงครางของผู้บัญชาการที่หลุดออกมาข้างหูเขาเช่นกัน สองมือนั้นกอดรัดเขาไว้แน่น ไม่ต่างจากเขาเองที่สวมกอดคนข้างใต้ไว้ไม่คลาย
“ผมเสียวมาก…อยากเสร็จในตัวคุณ”
เสียงทุ้มเอ่ยออดอ้อน ลิ้นลากหมุดโลหะผ่านข้างใบหูจนคนในอ้อมกอดเผลอย่นคอ
“อื๊ออ…เสร็จสิ…ในตัวผม” แต่กระนั้นก็เอ่ยตอบรับกลับมา ทำให้ฟ็อกซ์อดยิ้มไม่ได้ เลยขยับเอวส่งแรงเข้าไปถี่หนัก เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังก้อง ย้ำลงไปตรงจุดเสียวด้านในให้เกินทนไหว
“อาาา ที่รัก…ที่รัก! อืมมมม!”
“อ๊าาา!”
ก่อนจะกระตุกตัวปลดปล่อยน้ำรักทะลักเข้าเติมเต็มในช่องทางนั้น แม้จะเพิ่งทำไปเมื่อคืน แต่ปริมาณก็ไม่ได้ลดลงเลยสักนิด ผู้บัญชาการเองก็แอ่นกายขึ้น ปลดปล่อยออกมาจนเลอะหน้าท้อง และเลอะเสื้อเชิ้ตสีดำของเขาไปด้วย
“รู้สึกดีจริง ๆ”
ฟ็อกซ์ขยับตัวผละออกมาและค่อย ๆ ถอนแก่นกายออกช้า ๆ จนน้ำที่อยู่ข้างในไหลล้นออกมาอาบร่องสีหวาน หยดย้อยลงบนโต๊ะทำงานของผู้บัญชาการแห่งมิโนสอย่างน่ามอง
“หิวอะไรของคุณเนี่ย” คนที่นอนหอบหายใจอยู่เงยหน้ามองเขา พลางยกมือแตะข้างแก้ม ไล้เบา ๆ อย่างอ่อนโยน
“ไม่รู้สิครับ” ฟ็อกซ์ยิ้มไม่รู้สึกรู้สา มือข้างหนึ่งจับมือของผู้บัญชาการไว้ หันหน้าไปพรมจูบตามฝ่ามือขาวเนียน ส่วนมืออีกข้างสอดประสานกับเรียวนิ้วนั้นไว้แนบสนิท “เห็นคุณลำบากใจที่จะตอบคำถามเด็กพวกนั้นแล้วก็อดไม่ได้”
“ลามกจริง”
“แล้วตกลงชอบไหมครับ” ดวงตาสีแดงคมที่ฉายแววราวกับสุนัขจิ้งจอกเหลือบมอง ริมฝีปากคลี่ยิ้มบางเจ้าเล่ห์
“หมุดลิ้นของผมน่ะ”
ผู้บัญชาการชะงัก หน้าแดงก่ำ เบือนหนีไปอีกทางไม่ยอมตอบ แต่มิสเตอร์ฟ็อกซ์ก็รู้คำตอบนั้นดีอยู่แล้วแก่ใจ
“คุณไม่บอกผมก็รู้”
เลยขยับตัวหันกลับไปหา ยกแขนค้ำลงกับโต๊ะคร่อมร่างนั้นเอาไว้อีกครั้ง รอยยิ้มวาดบนใบหน้า ดวงตาหยีลงตามอย่างซุกซน
“ไม่งั้นคุณคงไม่ให้ผมเอาซ้ำ ๆ แบบนี้หรอกจริงไหม”
“ฟ็อกซ์…! อ๊าา!”
และไม่ทันที่ผู้บัญชาการจะเอ็ดจิ้งจอกตัวร้ายด้านบน ก็พลันเปลี่ยนเป็นเสียงครางเพราะถูกเขาสอดใส่และกระแทกสวนเข้าไปอีกครั้งไม่ตั้งตัว
“ว่ายังไงครับคนดี?”
ปากเอ่ยถาม แต่ส่วนกลางซอยแรงเข้าไปไม่ยั้ง จนผู้บัญชาการไม่อาจเปล่งคำพูดใดได้อีกนอกจากเสียงครางหวานดังก้องทั่วห้อง
“เอ…ไม่อยากพูดแล้วเหรอ ไม่เป็นไรครับ”
จิ้งจอกเจ้าเล่ห์หัวเราะน้อย ๆ สนุกกับการกลั่นแกล้งกระต่ายสีดำตรงหน้าเสียจริง ๆ
“แค่ครางให้ผมฟังก็พอแล้ว”
เอ่ยพร้อมกับลิ้นที่แลบออกมาอวดหมุดโลหะสีเงินวาว วาดลงข้างแก้มและริมฝีปากของผู้บัญชาการที่ได้แต่มองค้อนกลับมาทั้งใบหน้าแดงก่ำ
“ทั้งคืน…ยันเช้าเลย”
อยากชงโมเมนต์นี้ของฟ็อกซ์ชีฟมานานแล้ว แต่เพิ่งมีโอกาสเมื่อวาน ลองเขียนลงทวิตแล้วรู้สึกชอบคาร์คุณทนายมากค่ะ เลยกลับมาแต่งให้ยาวขึ้น 555555
ได้ไอเดียจาก supervision terminal ที่มีซินเนอร์มาถามชีฟเรื่องคุณฟ็อกซ์เจาะลิ้น แต่ไม่โผล่มานานมากแล้ว แล้วก็เหมือนจะไม่ได้แคปไว้ด้วย แง ก็เลยว่า เอ ทำไมชีฟรู้น้า หรือมีอะไรในกอไผ่----
รู้สึกว่าคุณฟ็อกซ์ที่เจาะลิ้นคือแซบมากๆ อย่างบอกไม่ถูก แล้วพอได้อ่านคาร์แรคเตอร์เขาคือน่าสนใจมากค่ะ ตอนนี้กลายเป็นเขยอันดับสองต่อจากป๋าเดมอนแล้ว เป็นคนที่เรารู้สึกว่าเหมาะกับ dirty talk ปนแบบสุภาพนุ่มๆ มาก
อาจจะหลุดคาร์บ้างเพราะว่ายังเล่นสตอรี่คุณฟ็อกซ์ไม่จบ ฮืออ กำลังทยอยแปลอยู่ด้วยค่ะ
อยากขอบคุณทุกคนมาก ตอนแรกที่ลงไปรู้สึกต๊อแต๊มากเพราะคงไม่มีใครเห็น แต่มีคนเห็นเยอะมาก
หนึ่งนุว่าต้องขอบคุณคุนซินที่ช่วยรี ไม่รู้คุนจะมาเห็นไหม เพราะหลังคุนรี คือมีเฟบกับรีตามมาเยอะมาก 😭🙏 แล้วก็อีกคนคือคุนรันและคุนแซ็คที่ทำให้นุมีกำลังใจมาก ขอบคุณจริงๆ นะคะ!
ขอบคุณทุกคนที่สนใจ ตั้งแต่ในทวิตและคนที่มาเจอฟิคนี้ด้วย ดีใจมากจริงๆ ค่ะ!
Allชีฟอร่อยมาก มาชิมกันเยอะๆ น้า 🥺
ความคิดเห็น
แสดงความคิดเห็น