Path to Nowhere : My Demon (Demon x M!Chief)
Title : My Demon
Pairing : Demon x Male Chief
Fandom : Path to Nowhere
Rate : G
Note : Just a no plot drabble on Demon’ s birthday 2023
Original Publish (11 Jul 2023)
‘พี่เดมอน…พี่เดมอน…’
เวร่า…เธออยู่ไหน
เสียงเพรียกหาอันคุ้นเคยดังแว่วมาจากที่แสนไกล เดมอนพยายามก้าวเดินไปในความมืดมิด มือใหญ่เอื้อมออกไปไขว่คว้าหาร่างนั้น
น้องสาวของเขา…
แต่ไม่ว่าจะเดินไปไกลเท่าไหร่ รอบตัวก็มีเพียงแต่ความมืด
เดมอนกวาดตาไปโดยรอบ พยายามมองหาแม้จะไม่อาจเห็นอะไรเลยก็ตาม และในตอนนั้นเองที่ปลายหางตาเหลือบไปเห็น
ประกายแสงเล็ก ๆ ที่อยู่ห่างออกไป
เขาเบิกตากว้าง รีบก้าวตรงไปทางนั้น และกลายเป็นออกวิ่งเต็มความเร็ว
‘เดมอน…’
ไปสู่เสียงที่กำลังร้องหาเขาจากที่แสนไกล
เวร่า…
อาเบล!
เฮือก!
ร่างกายกระตุกเฮือกขึ้น มือใหญ่ยกขึ้นคว้าสิ่งที่อยู่ใกล้ที่สุด และมันคือท่อนแขนเรียวของคนที่วางมือทาบลงบนอกเขา ทอดสายตามองมาด้วยความกังวล
“ผู้บัญชาการ” เดมอนหอบหายใจ กระทั่งดวงตาพร่ามัวมองเห็นชัดว่าคนตรงหน้าคือใคร จึงผ่อนพรูลมหายใจช้า ๆ ขยับตัวพลิกเล็กน้อย เพื่อโน้มใบหน้าไป
ซบลงกับอกคนตัวเล็กกว่าคล้ายเป็นที่พักพิง
“ฝันร้ายเหรอ…” ผู้บัญชาการเอ่ยถาม มือเรียวสอดมาโอบกอดเขา อีกมือลูบผมสีดำยาวประบ่านั้นปลอบโยนเบา ๆ ให้สงบลง
“อืม…” ซินเนอร์ร่างสูงเอ่ยตอบ มือกอดกระชับร่างเล็กกว่าของคนรักเอาไว้ราวกับจะไขว่คว้าหาที่พึ่งตอนที่หัวใจกำลังสั่นไหวแบบนี้ “ขอโทษ…ที่ปลุกคุณแต่เช้า”
“พูดอะไรแบบนั้น” ผู้บัญชาการหนุ่มหัวเราะเบา ๆ ริมฝีปากจรดลงจูบขมับเดมอนอย่างอ่อนโยน “คุณทรมานกับฝันร้าย จะให้ผมนอนสบายคงไม่ได้…เราเป็นคนรักกันทั้งทีนี่นา”
“......”
เดมอนนิ่งเงียบ แต่กระนั้นก็เพราะว่าเขากำลังสัมผัสถึงความอบอุ่นจากคำพูดนี้ ที่อีกคนมีให้มาตลอด อ้อมแขนจึงกระชับเอาไว้แน่น ๆ ปรารถนาให้แน่ใจว่านี่ไม่ใช่ฝันอีกต่อไป
“นี่…เดมอน” เสียงนุ่มของผู้บัญชาการเรียกหา เดมอนขานรับในลำคอเบา ๆ “ตอนเช้า…แข่งยิงปืนกับผมไหม”
คำถามนั้นทำให้เดมอนต้องขมวดคิ้ว เงยหน้ามองคนรักที่คลี่ยิ้มส่งมาให้เหมือนเคย
“อยากแข่งเหรอ?”
“อืม…ตั้งแต่เรียนยิงปืนเพิ่ม ยังไม่เคยได้แข่งกับคุณเลย” ฝ่ายนั้นว่า มือเรียวเกลี่ยข้างแก้มเขาอย่างเชื่องช้าอ่อนหวาน จนเดมอนยังอดไม่ได้ ต้องเอียงใบหน้าไปแนบซบ
หาไออุ่น
“ได้สิ…ฉันจะยอมอ่อนข้อให้ แต่ว่าต้องระวังเวลาใช้ปืนด้วยนะ”
และเขาก็ตามใจคนรักผู้แสนอ่อนโยนมาก ๆ ด้วย
Your score is : 98
“ไม่มีทางชนะเดมอนได้เลยนะ…นี่คุณอ่อนข้อแล้วจริงน่ะ”
เดมอนลดปืนลงพลางขยับที่ครอบหูออก หันไปมองสกอร์ของคนรักที่เอ่ยปากออกมาว่าสู้เขาไม่ได้
“87 ก็ไม่แย่นะ” พร้อมกับเอ่ยปากชม จนคนตัวเล็กกว่าหลุดหัวเราะออกมาเบา ๆ “คุณน่าจะลองพกปืนบ้าง”
“ผมลองพกแล้ว แต่รู้สึกไม่ชินกับการหยิบออกมาใช้น่ะ” ผู้บัญชาการของเขาเอ่ยตอบติดตลก “มันเคยชินกับการที่พอมีอันตรายก็พยายามจะใช้แช็คเกิลส์…หรือไม่ก็…”
ดวงตาที่เดมอนคิดว่าเต็มไปด้วยเสน่ห์นั้นเลื่อนขึ้นมองเขา
“มีคุณคอยปกป้องแล้ว”
“......”
และเขาก็ช่วยไม่ได้ที่จะก้มลงไปจูบริมฝีปากช่างพูดนั้นสักที
ผู้บัญชาการหัวเราะเบา ๆ กดน้ำหนักริมฝีปากตอบกลับมา จนกลายเป็นคลอเคลียกันและกัน เดมอนสอดมือไปโอบเอวบางมากอดเอาไว้แนบกาย ก่อนจะผละริมฝีปากออกมาเมื่อใบหน้าอยู่ในระยะประชิด
“ฉันก็จะอยู่ปกป้องคุณไม่ไปไหนหรอก”
นั่นคือความตั้งใจของเดมอนนับตั้งแต่เช้าวันที่จับมือรอดจากวิกฤติต่าง ๆ มาด้วยกันกับชายคนนี้ รวมถึงการกลับไปยังเดอะรัสต์ ตามหาเวร่า…แม้จะไม่ได้พบเธอที่ยังมีชีวิตก็ตาม
“สัญญาแล้วนะ” ผู้บัญชาการคลี่ยิ้มซุกซน ยกนิ้วก้อยขึ้นมา ชวนให้เดมอนนึกไปถึงตอนที่เวร่าทำแบบนี้ และเขาก็ต้องใจอ่อน
ยกนิ้วเกี่ยวก้อยตอบกลับไปทุกที
“สัญญา”
แต่เขาไม่ได้เห็นผู้บัญชาการ…เป็นตัวแทนของเวร่าหรอก
ผู้บัญชาการอมยิ้ม ใช้นิ้วก้อยดึงมือเขาที่เกี่ยวกันเอาไว้ขึ้นมา กดริมฝีปากจูบลงไปเบา ๆ และผละออกมาท่าทางซุกซน
“มาเถอะ ไปทานข้าวกัน”
“อืม…”
เดมอนพยักหน้ารับคำ ยอมปล่อยร่างเล็กกว่าในอ้อมแขน เพื่อจะได้เดินออกจากสนามยิงปืน ไปยังห้องอาหารด้วยกัน และระหว่างทางชายหนุ่มที่เป็นถึงอดีตผู้กองหน่วยรบพิเศษของ FAC ก็สังเกตถึงความผิดปกติ
วันนี้รอบข้างเงียบสงบ ไม่มีเสียงเจี๊ยวจ๊าววุ่นวายเลย?
“มีอะไรรึเปล่า” ผู้บัญชาการที่เดินอยู่ข้าง ๆ เงยหน้าขึ้นมาเอ่ยถาม
“เปล่า แค่รู้สึกว่าวันนี้เงียบ ๆ น่ะ” เดมอนส่ายหน้าน้อย ๆ ตอบกลับไป
“อืม ก็จริงนะ” ทำให้อีกฝ่ายนึกได้หันกลับไปกวาดตามองบรรยากาศโดยรอบ “หรือว่าไปทานข้าวกันอยู่นะ ไปดูกันเถอะเดมอน”
ร่างสูงพยักหน้าน้อย ๆ รับคำและก้าวตามผู้บัญชาการไป เขาเป็นฝ่ายเปิดประตูให้เมื่อมาถึงหน้าห้องอาหารเหมือนทุกที และก็ต้องเอะใจเพราะข้างในนั้นมืด—
“สุขสันต์วันเกิดเดมอน!!”
ก่อนที่จะทันได้ตั้งตัว เสียงตะโกนก็ดังขึ้นพร้อมกับแสงไฟที่ติดขึ้นจนเดมอนต้องหยีตา ซินเนอร์ทุกคนอยู่ในห้องนั้น ห้องที่ตกแต่งเป็นงานปาร์ตี้ขนาดใหญ่
งานเลี้ยงวันเกิด…ที่เขาจำไม่ได้ ไม่หวังจะให้มี และไม่คิดว่าจะมีใครทำให้
นับตั้งแต่อาเบลและเวร่าจากไป
“สุขสันต์วันเกิดนะ…” และร่างที่อยู่ข้างหลังเขาก็ขยับเข้ามา ซุกลงกับแผ่นหลังกว้าง กดริมฝีปากจูบตรงตำแหน่งหัวใจเขาจากด้านหลัง “เดมอน…ที่รักของผม”
ความอบอุ่นแล่นริ้วไปทั่วทั้งหัวใจและร่างกายของเดมอน เขาก้มหน้าลง พยักหน้ารับคำ และในชั่วขณะนั้นทุกคนก็ได้เห็น…
รอยยิ้มเล็ก ๆ ที่ปรากฏบนใบหน้านั้น
“ขอบคุณ”
เรียกเสียงเฮได้เป็นอย่างดี
“ฮึ…” ผู้บัญชาการแอบหัวเราะอยู่ด้านหลังเขา ท่าทางกำลังสนุกน่าดูกับบรรยากาศครื้นเครงที่ไม่เข้ากับเดมอนเอาเสียเลย
“แล้ว…” เดมอนพ่นลมหายใจเบา ๆ หันกลับไปมองคนด้านหลัง และเขาก็เดาได้ว่าใครเป็นตัวตั้งตัวตีในการจัดเซอร์ไพรส์นี้ แถมแสดงได้แนบเนียนเหลือเกิน “คุณมีของขวัญวันเกิดไหม”
เวร่าบอกว่าวันเกิดก็ต้องมีของขวัญ…และเขาก็ไม่เกรงใจที่จะเรียกร้องมันจากคนรัก
“........”
พอเขาถามแบบนั้น ผู้บัญชาการก็คลี่ยิ้มซุกซน แล้วโอบมือมารั้งรอบคอเขาให้โน้มลงมาหา เพื่อจะหันมากระซิบข้างหู
“คืนนี้…บนเตียง”
เดมอนเลยผ่อนลมหายใจน้อย ๆ แล้วหันกลับไปจูบแก้มขาวเบา ๆ
ตกลง
‘พี่เดมอน’
ยามหลับใหล เสียงของเวร่าดังขึ้นในฝันของเขาอีกครั้ง และครั้งนี้…
“อาเบล…เวร่า”
เดมอนได้เห็นภาพของทั้งสองคนที่ยืนอยู่ตรงหน้าอย่างชัดเจน พ่อบุญธรรมส่งยิ้มมาให้อย่างสุขุมอ่อนโยน ส่วนเวร่ายังคงสดใสน่ารักเหมือนเมื่อวันวาน
‘สุขสันต์วันเกิด เดมอน’ อาเบลเอ่ยปาก
‘วันเกิดพี่อีกปีแล้ว และปีนี้เราเห็นพี่มีความสุขมาก ๆ เลย’ เวร่าหัวเราะคิกคัก จนเดมอนอดนึกเอ็นดูไม่ได้ เขาเลื่อนมือไปวางลงบนผมน้องลูบเบา ๆ
‘หืม…อย่างนั้นใช่ไหม เดมอน’ อาเบลเลยเงยหน้ามองเขาด้วยรอยยิ้ม
“อืม…” เดมอนหันไปหาพ่อและพยักหน้ารับ “ฉันมีความสุข…มากอย่างที่ไม่ได้มีมานาน นับตั้งแต่เสียพวกคุณไป”
“ฉันได้เจอคนที่ดีมากมาย…รวมถึงเจอคนที่ฉันรัก และยึดเหนี่ยวเป็นเป้าหมายว่าจะปกป้องเอาไว้ให้ได้”
ดวงตาของอาเบลอ่อนโยนเมื่อได้ยินแบบนั้น มือของพ่อบุญธรรมเลื่อนมาวางลงบนผมเขา ลูบเบา ๆ เช่นที่เขาทำกับเวร่า
‘เก่งมากเลยนะ ลูกพ่อ’
คำพูดนั้นทำให้เดมอนน้ำตารื้น เขาหลุบตาลง ผงกหัวรับคำ
‘จากนี้ก็จงใช้ชีวิตอยู่อย่างมีความสุขและแข็งแกร่งเสมอไปนะ เดมอน…พ่อกับเวร่าจะคอยเฝ้ามองลูกเสมอ’
‘อื้อ! จะไม่มีอะไรมาทำร้ายพี่เดมอนได้แน่นอน’ เวร่ายิ้มเผล่ ส่งเสียงสำทับพ่ออีกที เดมอนหัวเราะในลำคอ และขยับไปสวมกอดทั้งสองคนเอาไว้แน่น ๆ
“ขอบคุณนะ อาเบล…เวร่า”
สองคนที่สำคัญที่สุดในชีวิตของเขา
และในตอนนี้…เมื่อเดมอนลืมตาขึ้นมา พบคนในอ้อมแขนที่หลับใหลด้วยความอ่อนเพลียหลังจากเป็นของขวัญชิ้นใหญ่ให้
ก็อดคลี่ยิ้มออกมาไม่ได้ พร้อมกับแขนแกร่งที่โอบกระชับร่างนั้นไว้แน่นขึ้น
เขาที่เคยคิดว่าตัวเองไม่เหลืออะไรอีกแล้ว ได้มีคนคนนี้มาเป็นคนสำคัญที่สุดในชีวิต
ต่อให้ต้องแลกด้วยอะไร...ก็จะขอปกป้องเอาไว้ให้ถึงที่สุด
ใช้เวลาปั่นทั้งสิ้น 2 ชั่วโมงค่ะฮือออ ลงทันวันที่ 11 ก.ค. วันเกิดเดมอนด้วย ดีใจมากก
ตอนแรกคิดว่าจะไม่เขียนแล้ว แต่วันเกิดเดมอนทั้งที ก็ไม่อยากจะพลาด 55555 ดังนั้นเลยออกมาเป็น drabble ที่ไม่มีพล๊อต ไม่มีอะไรเลย มีแต่ความอยากเขียนล้วนๆ ฮาา
เดมอนเป็น S Rank คนที่สองของเราต่อจากโซย่าค่ะ รอบแรกมาแบบการันตี แล้วมาแถมรอบสองให้แบบติดๆ กันเลย ตอนแรกเจ็บมาก ตอนนี้รักมากกก รักมากที่สุดด
เห็นท่าทางขรึมๆ แต่จริงๆ เดมอนใจดีน่ารักมาก รักเด็กด้วย
คือยิ่งเห็นแคปชั่นอวยพรวันเกิดของ อฟช. คือแบบ โอ้ยย ทำไมเป็นห่วงเป็นใย แงง เขารักชีฟมากเล้ยย
อวยยศแด๊ดดี้---
ชื่อฟิคมาจากเพลง Demons ของ Imagine Dragons ค่ะ (พยายามจะแทรกเป็นคลิป แต่พัง ; w ;)
เป็นเพลงที่เห็นชื่อเพลงแล้วนึกถึงเดมอน ยิ่งฟังแล้วยิ่งคิดถึงเดมอน มันมีความเจ็บปวด กล้าหาญ วิงวอนอยู่
เราแปลแบบผ่านฟิลเตอร์เดมอนไว้ด้วยน้า!
มาถึงช่วงอวยพรแบบชงชิป
ขอให้แด๊ดดี้เดมอนของพวกเรามีความสุขมากขึ้นในทุกวัน และได้รับความรักจากชีฟมากขึ้นและมากขึ้นทุกวันเลยน้าา รักน้าเดมอน!
ความคิดเห็น
แสดงความคิดเห็น