Path to Nowhere : Ménage à trois (Demon → M!Chief ← Donald)

 Title : Ménage à trois

Pairing : Demon → M!Chief ← Donald

Fandom : Path to Nowhere

Rate : R18

 

Original Publish (10 Feb 2024)

https://www.readawrite.com/a/6af5c7428aad537cd67748b4d58beae6

 

 

Content Warning

PwP, OOC, 3P/threesome, anal, oral, nipples play, double penetration, no protection

(บางคำจะค่อนข้างตรง ๆ ดิบ ๆ นะคะ)

 

 

 

 

 

 

 

“อืออ...อืมม”

 

ในห้องเงียบสงบ มีเพียงเสียงครางดังแว่วให้ได้ยิน

 

ร่างของผู้บัญชาการแห่งมิโนสนอนอยู่บนเตียง เส้นผมสีดำยาวสยายเต็มผ้าปูขาว ชุดคลุมถูกถอดทิ้ง เสื้อเลิกขึ้นมาเหนืออก เผยยอดอกสีหวานน่ามอง

 

ท่อนล่างเปลือยเปล่า กลางกายถูกครอบครองโดยโพรงปากของซินเนอร์ร่างสูง

 

“ดอน...อา...”

 

คนอุกอาจที่เข้ามาในห้อง รวบตัวเขาลงกับเตียงแล้วก็ออดอ้อนให้ตามใจ

 

ผู้บัญชาการหนุ่มนึกเจ็บใจในความใจอ่อนของตัวเองเสียจริง

 

“ปล่อยนะ” เขาส่งเสียง พยายามยกมือดันศีรษะนั้นออก แต่โดนัลด์ดื้อด้านกว่าที่คิด

 

“อา...อะไรกันคนสวย เธอก็ชอบไม่ใช่หรือไง” ชายหนุ่มที่นั่งอยู่กับพื้นผละริมฝีปากจากแก่นกายชุ่มน้ำลาย คลี่ยิ้มอย่างซุกซน “ดูสิ แข็งขนาดนี้แล้ว”

 

ว่าพลางกดจูบไปตามท่อนเนื้อที่ตื่นตัวขึ้นมาแล้ว ย้ำไล่ตั้งแต่โคนมาถึงปลาย ซ้ำยังใช้นิ้วกดลงขยี้ส่วนหัวให้เสียวจนผู้บัญชาหนุ่มต้องหลุดเสียงร้องครางหวานออกมา

 

“เสียงน่ารักจัง” ดอนหัวเราะชอบใจ อ้าปากลงลิ้นไล้เลียไปตามความยาวท่อนเนื้อ เชยชิมอย่างละเลียด สลับกับประกบปากเม้มดูดเร้าอารมณ์ มือใหญ่คว้าจับข้อเท้าเล็ก รั้งเรียวขาขาวเปลือยเปล่าทั้งสองขึ้นพาดบ่า

 

ผู้บัญชาการเกร็งจนเผลอกำผ้าปูที่นอนแน่น ดวงตาฉ่ำน้ำปรือขึ้นมองคนที่กำลังสนุกอยู่กับจุดอ่อนไหวของตน

 

“อื๊อ!” ก่อนจะสะดุ้งขึ้นเพราะจังหวะที่ดอนครอบปากลงมาดูดเร้า ทำให้เอวเผลอกระตุกแอ่นขึ้นมา มือยกขึ้นดันศีรษะนั้นไว้

 

“ดอน...! อย่า อ๊า! หยุดนะ”

 

เพราะอีกคนเร่งจังหวะรูดรั้งรัวเร็ว ทั้งเลียทั้งดูด ร่างของผู้บัญชาการแห่งมิโนสจึงบิดเร้าด้วยความเสียวซ่าน แก่นกายขยายตัวในโพรงปากซินเนอร์หนุ่มอย่างเกินอดกลั้น

 

“อืมม…!” ดอนส่งเสียงคำรามต่ำในลำคอ เม้มริมฝีปากหนักขึ้นช่วยกระตุ้น ก่อนจะผละออกมาใช้มือรูดเร็ว ๆ

 

“อ๊าา...!” จนผู้บัญชาการทนไม่ไหว กระตุกแอ่นตัวปลดปล่อยน้ำกามอุ่นกระจายออกมาเปรอะเต็มหน้าท้องขาวอย่างน่ามอง

 

“ให้ตาย...สวยจริง ๆ เลย” โดนัลด์หัวเราะน้อยชอบใจ ก้มลงลากริมฝีปากเลียเก็บน้ำจากหน้าท้องแบนราบ แถมใช้แนวเคราตามปลายคางกดลงขยี้บนผิวบาง แกล้งให้ผู้บัญชาการบิดตัวอีก

 

“ดอน...อือ… หยุด” คนที่ยังหอบหายใจส่งเสียงครางแผ่ว มือยกขึ้นพยายามดันห้าม

 

“หิวแล้ว...คนสวย” แต่คนดื้อด้านไม่ยอมฟัง ขยับตัวขึ้นมาคร่อมเขาบนเตียง แสดงเจตนาชัดเจน ใบหน้าคมคายโน้มลงมาพร้อมจะกดริมฝีปากลงบดเบียดริมฝีปากได้รูปตรงหน้า...

 

“เหวอ!”

 

แต่ก่อนจะสัมผัสโดน ร่างด้านบนนั้นก็ลอยหวือตามแรงดึงจากมือที่แข็งแรงกว่า

 

ผู้บัญชาการเองก็พลอยตกใจ แต่แค่พริบตา ผ้าผืนหนาก็โยนลงมาคลุมร่างเกือบเปลือย พร้อมกับมือใหญ่ที่สอดมารวบอุ้มเขาขึ้นไปในอ้อมแขน

 

“เดมอน...” ชายหนุ่มเงยหน้ามองซินเนอร์ร่างใหญ่ที่กำลังหลุบตาลงมองโดนัลด์

 

“เดี๋ยวสิเดี๋ยว ลูกพี่...โธ่ กำลังเข้าด้ายเข้าเข็มเลย” และฝ่ายนั้นก็ออกอาการงอแงน้อย ๆ เดมอนถอนหายใจแล้วก้มลงมองคนในอ้อมกอด

 

“อยากทำต่อ หรืออยากไปพักผ่อน” บ่งบอกว่าไม่ว่าผู้บัญชาการจะเลือกทางไหน เขาก็จะตามใจแน่อยู่แล้ว

 

ผู้บัญชาการเงียบไปเล็กน้อยพลางเม้มปากอย่างลังเล ใจจริงก็อยากจะไปพักผ่อน แต่ติดอยู่อย่าง…

 

“คือว่า…” คิดแล้วคิดอีกจึงตัดสินใจยกสองมือสวมกอดรอบคอเดมอน ซุกใบหน้าลงกับไหล่กว้างเพื่อเอ่ยกระซิบแผ่วเบา ติดจะสั่นพร่าเล็ก ๆ “ผม…แข็งอยู่”

 

แม้จะปล่อยไปทีหนึ่งแล้ว แต่มันก็ยังคงไวสัมผัส แค่ถูกเดมอนกอดไว้แนบอกเขาก็ตื่นตัวอีกรอบอย่างง่ายดาย

 

คนที่ได้ฟังกระชับกอดร่างของผู้บัญชาการไว้ พลางสายตาก็เหลือบไปทาง…

 

“อย่ามองแบบคาดโทษกันอย่างนั้นสิ” และคนถูกมองก็เหงื่อตกอย่างรู้ตัว โดนัลด์ยกมือเกาหัวน้อย ๆ แล้วดันตัวลุกขึ้นมาพร้อมรอยยิ้ม “ไม่อยากลองเหรอ…”

 

“........”

 

เดมอนไม่ตอบ เพียงหรี่ตาลงเหมือนจะถามว่าลองอะไร ดอนคลี่ยิ้มน้อย ๆ พลางเลื่อนมือมาเกี่ยวเส้นผมสีดำยาวของผู้บัญชาการ ยกขึ้นจรดปลายจมูก ขยิบตาข้างหนึ่งอย่างซุกซน

 

“ทำด้วยกัน…สามคนไง”

 

“ดอน…!” ทำเอาผู้บัญชาการต้องหันมาเอ็ดทั้งใบหน้าแดงก่ำ โดนัลด์ยกมือสองข้างเหมือนยอมมอบตัว แต่ก็ยังหัวเราะอย่างไม่รู้สึกผิด

 

“เถอะน่า…น่าสนุกออก คนสวย คุณน่าจะอยากลองอะไรใหม่ ๆ บ้างนี่”

 

“ผู้การ” เดมอนจึงหลุบตามองคนที่หน้าแดงอยู่ในอ้อมกอด ซึ่งผู้บัญชาการหนุ่มก็เงยหน้าขึ้นมองเขาเหมือนกับรู้เช่นกันว่าไม่ว่าจะให้คำตอบอย่างไร เดมอนก็จะยอมตามนั้น

 

สามคนเหรอ…จริง ๆ แล้วก็น่า—

 

ตุบ

 

เอ๊ะ?

 

แต่มารู้สึกตัวอีกที ผู้บัญชาการหนุ่มก็ถูกวางลงบนเตียงเสียแล้ว จึงได้แต่กะพริบตาปริบด้วยความงุนงงว่าเกิดอะไรขึ้น เดมอนส่งเขาให้ดอนตอนไหน แล้วเขาถูกพากลับมาบนเตียงเมื่อไหร่

 

“มาทำอะไรเร้าใจกันหน่อยดีไหม”

 

โดนัลด์คลี่ยิ้ม หยิบผ้าสีดำขึ้นมาด้วยท่าทางเจ้าเล่ห์ และผู้บัญชาการแห่งมิโนสก็รู้ทันทีว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับตน

 

เดมอน…คนทรยศ!

 

“อึก อืมม…”

 

ในห้องเงียบสงบ มีเพียงเสียงครางดังแว่วให้ได้ยิน

 

เพียงแต่ครั้งนี้เสียงหอบหายใจเปลี่ยนจากสองเป็นสาม

 

ผู้บัญชาการแห่งมิโนสเผยอปากครอบแก่นกายใหญ่ของเดมอนที่เอนหลังกับเตียง เสียงน้ำลายฉ่ำแฉะปนกับเสียงยามกดลึกในลำคอดังให้ได้ยินตามจังหวะที่ใบหน้านั้นกดขึ้นลง

 

ดวงตาของซินเนอร์หนุ่มหลุบมองร่างกายที่อยู่ในท่าคลานคร่อมขาเขาอยู่ อดยอมรับไม่ได้ว่าภาพตรงหน้าช่างเกินห้ามใจไหว

 

ผมสีดำยาวเกี่ยวติดอยู่ตามผิวขาวสะอาดเปลือยเปล่า ใบหน้าถูกคาดทับดวงตาด้วยผ้าสีดำยิ่งดูเย้ายวน บั้นท้ายกลมกลึงยกขึ้นสูงตามแรงรั้งของโดนัลด์ที่กำลังซุกซน มือใหญ่จับก้อนเนื้อขาวนุ่มแยกออก ใบหน้ากดลงกับปากทาง ลงลิ้นสอดแทรกเข้าแหวกเปิดรู จนเห็นเอวบางกระตุกเป็นระยะบ่งบอกความเสียวซ่าน

 

“อืม…” โดนัลด์คำรามเบา ๆ ขยับลิ้นกวาดควานทั่วผนังนุ่มร้อน ก่อนจะผละใบหน้าออกมาเล็กน้อย แลบลิ้นเลียริมฝีปากมองปากทางสีชมพูหวานตรงหน้า “ข้างในตอดลิ้นฉันตุบ ๆ เลยนะ หืม”

 

“อืออ…!” ซึ่งผู้บัญชาการก็ส่งเสียงในลำคอเหมือนจะประท้วง แต่ยังผละใบหน้าออกมาไม่ได้เพราะมือของเดมอนประคองไว้ให้กดลงมาลึกจนแก่นกายใหญ่คับแน่นดันเข้าไปเกือบถึงลำคอ

 

“ทางนั้นเป็นยังไงบ้างล่ะลูกพี่” ก่อนที่ดอนจะหันไปถามเดมอนที่เอาแต่จ้องมองคนสวยตรงหน้า ท่าทางจะมีคนแพ้ทางผู้บัญชาการรุนแรงนะนี่

 

“อืม พร้อมแล้ว” ซึ่งพอถูกถาม เดมอนก็ส่งเสียงต่ำเบา ๆ ตอบ พลางประคองใบหน้าผู้บัญชาการให้ผละขึ้นมา กดริมฝีปากลงไปประทับจูบแนบสนิท ลิ้นร้อนสอดแทรกเข้ากวาดควานในโพรงปากนั้น พร้อมกับมือที่สวมกอดร่างบอบบางกว่าไว้จนเส้นผมนุ่มเกี่ยวติดตามท่อนแขนแกร่ง

 

“อืออ…อืมม” เมื่อหลงไปตามอารมณ์แล้ว ผู้บัญชาการก็ดูจะว่าง่ายเอามาก ๆ ลิ้นจึงกระหวัดเกี่ยวรับตอบเขาอยู่ตลอด จนกระทั่งเดมอนเป็นฝ่ายผละออกมาเอง

 

“ขยับนิดนึงนะ” ชายหนุ่มเอ่ยปากบอก ประคองเอวบางไว้ ช่วยให้ขยับตัวอยู่ในท่าคลานหันหลังให้เขา ใบหน้าหันไปทางปลายเตียง ก่อนจะจับแก่นกายที่ตื่นเต็มที่เพราะการปลุกเร้าเมื่อครู่จ่อปากทางที่เตรียมพร้อมไว้แล้ว “เข้าไปแล้วนะ”

 

“เดมอน เดี๋ย— อ๊า!” แม้จะบอกไว้ก่อนแล้ว แต่ช่องทางนั้นก็ยังตอดรัดเขาไว้แน่นเหมือนเคย เดมอนหยีตา มือใหญ่เผลอบีบบั้นเอวเรียวระบายความเสียว ปล่อยแช่แก่นกายไว้ยังไม่ขยับ

 

“มานี่มาคนสวย” โดนัลด์ที่ยืนอยู่ตรงปลายเตียงผิวปากชอบใจ ปลดตะขอรูดซิปลง จับแกนกลางที่ตื่นตัวแล้วเพราะท่าทางเซ็กซี่ตรงหน้าออกมาสาวรูด ปลายนิ้วเชยคางคนที่คลานเข่าอยู่ให้เงยขึ้น ก่อนจะดันแก่นกายนั้นเข้าไปในโพรงปากเล็ก

 

“อืออ!” จนผู้บัญชาการแห่งมิโนสต้องยกมือหนึ่งขึ้นมาดันหน้าขาเขาไว้หน่อย ๆ เพราะกดเข้ามามากเกินไปจนลึกเกือบถึงคอ ยิ่งทำให้ร่างกายเผลอเกร็งจนตอดรัดเดมอนไว้แน่นทำให้ฝ่ายนั้นต้องผ่อนพรูลมหายใจระบายความเสียวซ่าน

 

“ไม่เอาน่า เฮ้…” ดอนหัวเราะเอ็นดูมองเด็กงอแงน่ารัก มือจับมือเรียวที่ดันอยู่ตรงหน้าขา สอดประสานเอาไว้ ก่อนจะขยับเอวช้า ๆ ให้แก่นกายนั้นกดเข้าออกในโพรงปากอุ่นร้อน

 

“อืม…ผู้การ อย่าเกร็ง” เดมอนโน้มตัวลงจูบลงบนลาดไหล่คล้ายปลอบโยน เขารอให้แรงตอดรัดเริ่มคลายจึงขยับเอวช้า ๆ ใช้จังหวะกระตุ้นอารมณ์ก่อนทีละนิด เสียดสีกับสัมผัสอุ่นร้อนภายในช่องทางแคบ

 

“อืออ…อื้มม”

 

อาจเพราะผู้บัญชาการถูกปิดตา ตัดประสาทสัมผัสไปหนึ่ง ประสาทส่วนอื่นจึงไว

 

แก่นกายของเดมอนที่อยู่ในช่องทางด้านหลัง และแก่นกายของโดนัลด์ในโพรงปากต่างเสียดสีกระตุ้นอารมณ์ ชายหนุ่มจมดิ่งไปในความวาบหวาม ลืมตัวจนเผลอสนองตาม

 

เอวบางแอ่นขึ้นเกร็งตอดรัดเดมอนไว้ พร้อมกับริมฝีปากที่ขยับรูดแก่นกายของโดนัลด์ จนซินเนอร์ทั้งสองต้องหลุดเสียงคำรามออกมาด้วยความเสียว

 

“อาา คนสวย…ไม่ไหวแล้วล่ะสิ” โดนัลด์หัวเราะติดหอบครางเล็ก ๆ มือวางลงบนผมสีดำยาว ขยุ้มหยอกระบายอารมณ์

 

“ผู้การ…อืมม” เดมอนนิ่วหน้าน้อย ๆ เพราะความคับแคบในช่องทางที่โอบรัดท่อนเนื้อใหญ่เอาไว้จนยิ่งแข็งขืนขึ้นมาอีก เขาผ่อนลมหายใจช้า ๆ จับเอวสอบยกขึ้น ส่งแรงกระแทกเข้าไปเต็มลำอย่างทนไม่ไหว

 

“อื๊อ…!” ร่างผอมบางของผู้บัญชาการกระตุกขึ้นมาด้วยความเสียวซ่าน ริมฝีปากเผลอเม้มแน่นจนโดนัลด์ต้องหลุดเสียงออกมา

 

“ซี้ด…คนสวย เบา ๆ กับไอ้หนูฉันหน่อยซี่” ชายหนุ่มหัวเราะ มือก็ขยี้ผมนุ่มไปด้วยความหมั่นเขี้ยว “ไม่ไหวแล้วล่ะสิลูกพี่”

 

“อา…” เดมอนผ่อนลมหายใจ ยกมือเสยผมยาวที่ลงมาปรกหน้า ไล่สายตามองแผ่นหลังแสนเย้ายวนจนถึงจุดที่ร่างกายเชื่อมติดกัน แล้วคว้าจับเอวบางที่มือเขาแทบจะกำได้รอบ ก่อนจะส่งแรงกระแทกเข้าไปถี่หนักขึ้น

 

“อ๊า— อื้อออ!” ผู้บัญชาการหนุ่มอ้าปากหลุดเสียงครางออกมา แต่ได้แค่แวบเดียว ก็ถูกแก่นกายของดอนดันเข้ามาในปาก ขยับชักเข้าออกรัวเร็วไม่ต่างกันกับจังหวะที่ส่งเข้าด้านหลัง

 

เสียงเนื้อกระทบเนื้อปนกับเสียงฉ่ำแฉะของน้ำลายดังก้องทั้งห้อง ปลุกเร้าสัญชาตญาณร้อนผ่าว

 

“ผู้การ…อาา” เดมอนส่งเสียงคำรามต่ำ ดวงตาไม่ละจากการเคลื่อนไหวของร่างเล็กที่เขาแสนรัก ทำให้ยิ่งแข็งจนคับแน่นเต็มช่องทางที่ตอดรัดตามจังหวะ “ดี…ดีมาก”

 

ข้างในของผู้การ…ทุกอย่างของผู้การ ทำให้เดมอนหลงใหลจนเกินต้านทาน

 

“ดี…อืม ไม่เถียงเลย” โดนัลด์คลี่ยิ้มมุมปากด้วยความพึงพอใจ ดวงตาจับจ้องใบหน้าที่ถูกคาดปิดดวงตา ยิ่งชวนให้เกิดอารมณ์เข้าไปใหญ่

 

เอวแข็งแรงขยับนำแก่นกายใหญ่เสียดสีเข้าออกกับโพรงปากนั้นให้ตื่นขึ้นเต็มที่จนต้องเงยหน้าพรูเสียงครางอย่างรู้สึกดี “นั่นแหละคนสวย แบบนั้น…อืมมม!”

 

“จะไม่ไหว…อาา!” แรงตอดรัดรุ่มร้อนทำเดมอนหลุดเสียงคำราม กระทุ้งกายเข้าไปจนมิดโคน เกร็งตัวปลดปล่อยเข้าไปเติมเต็มในช่องทางนั้นอย่างทนไม่ไหว

 

โดนัลด์เองก็เลื่อนมือจับประคองใบหน้าสวยไว้ ปล่อยของเหลวสีขาวขุ่นทะลักเข้าเติมเต็มทั้งโพรงปาก

 

“อื้ม…!”

 

ผู้บัญชาการส่งเสียงออกมาเบา ๆ เงยหน้ารับน้ำที่ถูกปล่อยเข้ามาจนเอ่อล้น ในขณะที่เดมอนถอนกายออกช้า ๆ จนน้ำข้างในไหลหยดลงจากปากทางอย่างน่ามอง

 

“กลืนไหวไหม” ดอนเอ่ยถาม ถอนกายออก มือเกลี่ยไปตามริมฝีปากนุ่ม ซึ่งผู้บัญชาการที่รู้สึกเหมือนกำลังถูกปรามาสก็เงยหน้าขึ้น…

 

…กลืนน้ำในปากลงคอ เห็นลูกกระเดือกขยับขึ้นลงอย่างน่ามอง

 

“เฮ้อ น่าขย้ำสุด ๆ” พลอยทำให้ชายหนุ่มหลุดยิ้มมุมปากอย่างพอใจ ก่อนจะหันไปหาเดมอน “สลับกันนะ ลูกพี่”

 

“อา…” เดมอนขานรับ ขยับตัวเอนลงนอนราบกับเตียง ยกมือประคองรับผู้บัญชาการที่โดนัลด์จับให้หันกลับมาคร่อมร่างเขาไว้

 

“โฮ่…สวยมาก” ซึ่งฝ่ายนั้นพอยกสะโพกมนขึ้นจนเห็นช่องทางที่เปิดอ้า มีน้ำล้นออกมาก็ผิวปากแซวหน่อย ๆ

 

“เงียบเลยนะ…” ผู้บัญชาการส่งเสียงค้อนตอบกลับไปทั้งใบหน้าแดงเรื่อ เดมอนยกแขนโอบกอดร่างเล็กกว่าไว้ ช่วงอกกดลงหาใบหน้าเขา ช่วงเอวยกขึ้นให้กับโดนัลด์

 

“ฮึ ฉันพูดจริงนี่นา” คนผมทองคลี่ยิ้ม หลังจากถอดเสื้อถอดกางเกงจนเหลือเพียงร่างกำยำเปลือยเปล่าแล้วจึงขยับขึ้นมาบนเตียง สองมือทาบลงบนบั้นท้ายขาวนุ่ม ขยำเล่นอย่างมันเขี้ยว

 

“อื๊อ ดอน…” ผู้บัญชาการสะดุ้งหลุดเสียงร้อง พอโดนขยำเข้า น้ำข้างในก็ล้นออกมาให้เห็นชัด มือใหญ่ของเดมอนขยับลูบแผ่นหลังนั้นเบา ๆ ราวจะปลอบโยน

 

“ก็ได้ ๆ ไม่แกล้งแล้ว” โดนัลด์หัวเราะชอบใจ จับบั้นท้ายนั้นแยกออกให้เห็นปากทางชัด ๆ เขาเลียปากพลางกดแก่นกายตัวเองจ่อไว้ “เข้าละนะ…อา!”

 

และอาศัยความเปียกลื่นจากน้ำกามของเดมอนที่ค้างอยู่ ดันมันเข้าไปรวดเดียวจนมิดลำ

 

“อ๊าา! อะ เดมอน!” คนที่แอ่นตัวขึ้นด้วยความเสียวซ่านจากสิ่งที่สอดใส่เข้ามาสะดุ้งขึ้นเพราะแรงกัดตรงยอดอก แม้จะมองไม่เห็น แต่ก็รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น

 

ลิ้นร้อนของเดมอนตวัดไล้เลีย หยอกเย้ากับยอดอกเขา ดุนดันสลับอ้าปากประกบดูดให้แข็งนูนจนเสียวซ่านไปทั้งตัว

 

“อาา ดีสุด ๆ …รูของคุณดีสุด ๆ เลยที่รัก” โดนัลด์ส่งเสียงคำรามด้วยความพึงพอใจเพราะทั้งความอุ่นร้อนและแรงตอดรัดข้างในช่างดีไปเสียหมด แม้จะผ่านแก่นกายใหญ่ไม่ต่างกันของเดมอนมาแล้วก็ตาม

 

ก็ใช่ เขาเข้าใจความรู้สึกของเดมอน…เพราะพอได้สอดใส่เข้าจริง ๆ ก็ทำให้รู้สึกดีจนทนไม่ไหว

 

ชายหนุ่มจับเอวของผู้บัญชาการประคองไว้ให้ถนัด และส่งแรงกระแทกเข้าไปถี่รัวไม่ยั้ง เสียงของน้ำที่ฉ่ำแฉะข้างในยิ่งปลุกเร้าอารมณ์ดิบให้พุ่งพล่าน

 

“อ๊าา! ดอน…เดมอน…!”

 

ผู้บัญชาการเกร็งแอ่นตัวด้วยความเสียวซ่าน กลายเป็นยิ่งทำให้ยอดอกเสียดสีกับลิ้นของเดมอนมากขึ้น

 

ชายหนุ่มเหลือบตามองคนที่คร่อมอยู่ด้านบน แล้วเผยอปากใช้ฟันขบงับลงกับยอดอกที่นูนเด่นขึ้นมาอย่างน่ามอง พร้อมกับมือข้างหนึ่งเคลื่อนลงไปรวบจับแก่นกายที่กำลังตื่นตัวของเขาและของผู้บัญชาการขยับรูดพร้อมกันเร็ว ๆ

 

“อ๊า! เดี๋ยว…มะ ไม่เอา!” ผู้บัญชาการสะดุ้งบิดเอว ยิ่งตอดรัดแก่นกายของโดนัลด์มากขึ้นอีก

 

“แน่นมาก…อาาา!” ดอนหยีตาข้างหนึ่ง มือแกล้งบีบเอวบางหยอก พร้อมกับเอวที่กระทุ้งเข้าไปหนักและเร็วมากขึ้น เสียดสีกับผนังภายในร้อนผ่าว

 

เขาผ่อนลมหายใจ มองเรือนร่างสวยงามตรงหน้าแล้วก็อดไม่ได้ต้องเอื้อมมือออกไปจะคว้ากำผมสีดำยาวระบายเสียว

 

“...!”

 

แต่ความคิดนั้นก็ต้องหยุดชะงัก เพราะมือของเดมอนยกขึ้นมาโอบประคองศีรษะของผู้บัญชาการไว้ ไม่ให้มือเขาเอื้อมโดน พร้อมกับสายตาดุดันที่จ้องมองข้ามไหล่บางมาราวกับจงอางหวงไข่

 

น่ากลัวชะมัด

 

โดนัลด์หัวเราะน้อย ๆ ล้มเลิกความคิดจะกระชากคุณผู้การคนสวยที่ยังงุนงงอยู่ว่าเกิดอะไรขึ้น และเร่งจังหวะซอยเอวเข้าไปถี่รัวไม่รั้งแรง

 

“อาาา…จะแตกข้างในแล้วนะคนสวย! อืมม!”

 

ก่อนจะกดส่วนหัวเข้าไปลึก ๆ เกร็งหน้าท้องปลดปล่อยเข้าในช่องทางนั้นไม่คิดจะอดกลั้น

 

“อ๊า!” ผู้บัญชาการเองก็กระตุกตัวปลดปล่อยออกมาพร้อมกัน ของเหลวขุ่นข้นสาดกระจายเต็มอุ้งมือใหญ่และหน้าท้องแกร่ง

 

“ไหวไหม” เดมอนค่อย ๆ ผละมือเปื้อนน้ำกามออกมา ดันตัวขึ้นกดจูบข้างแก้มขาวเนียนของคนที่หอบหายใจอยู่ กระซิบถามเสียงอ่อนโยน

 

“อืม…ไหว” ผู้บัญชาการส่งเสียงตอบแผ่ว ๆ ขณะที่ขยับตัวตามแรงประคองของทั้งสองลงมา

 

“เก่งจริง ๆ เลยตัวแค่นี้” โดนัลด์ที่ยังไม่ถอนกายออกโน้มตัวมาสวมกอดเขาไว้จากด้านหลัง กดจูบข้างแก้มหมั่นเขี้ยว ก่อนจะประคองใบหน้าให้หันไปหา สอดลิ้นเข้าแลกไล้สัมผัสกับลิ้นนุ่มของผู้บัญชาการหนุ่มด้วยความหลงใหล

 

มือของผู้บัญชาการยกขึ้นโอบรอบคอเขาไว้ กดริมฝีปากบดเบียดตอบกลับมาชวนใจกระตุก

 

และในจังหวะที่ไม่ทันตั้งตัวนั้น

 

“อ๊าาา…!?”

 

แก่นกายของเดมอนก็ดันเข้ามาในช่องทางที่มีแก่นกายของดอนคาอยู่ก่อนแล้ว

 

ผู้บัญชาการหนุ่มกระตุกตัวเกร็งจนมือต้องกอดรัดทั้งสองคนไว้แน่น ช่องทางรู้สึกเหมือนจะฉีกขาดเพราะท่อนเนื้อที่ใหญ่พอ ๆ กันเบียดแทรกอยู่ภายใน ผ้าสีดำร่วงหลุดลงมา เผยดวงตาที่ฉ่ำล้นไปด้วยหยาดน้ำอย่างน่ามอง

 

“ขอโทษนะ…” เดมอนกระซิบเสียงเบา ลากลิ้นเลียเก็บน้ำตาที่ไหลอาบข้างแก้มขาวพร้อมกับมือที่โอบกอดผู้บัญชาการไว้อย่างรู้สึกผิด

 

รู้สึกผิด แต่เขาห้ามใจไม่ไหว และมันก็ดีมากเหลือเกิน

 

“อา…แต่มันดีสุด ๆ เลยนะ” ดอนหัวเราะเบา ๆ ก้มลงพรมจูบไปตามหลังคอขาวหอมกรุ่น ก่อนจะอ้าปากงับไปที “ใช่ไหม…คนสวย”

 

ก่อนจะแกล้งขยับน้อย ๆ จนทั้งเดมอนและผู้บัญชาการต้องหลุดเสียงครางเบา เพราะความคับแน่นในช่องทางแคบ แก่นกายเบียดแนบกันอยู่ ขยับนิด ๆ หน่อย ๆ ก็พาให้รู้สึกดีกันหมด

 

“อา…ดี รู้สึกดี” ผู้บัญชาการส่งเสียงตอบ มือประคองใบหน้าเดมอนไว้ กดริมฝีปากประทับลงบนริมฝีปากร้อนนั้นราวกับกำลังปลอบโยน “ไม่ต้องรู้สึกผิดนะ เดมอน”

 

“......”

 

เดมอนเงียบไปครู่หนึ่ง พอมองรอยยิ้มนั้นแล้วก็อดรู้สึกอบอุ่นในใจไม่ได้

 

“อืม…” เขาขานรับ ยกมือสวมกอดร่างของผู้บัญชาการไว้ ปล่อยให้ช่องทางนั้นได้ปรับรับขนาดของแก่นกายทั้งสองก่อน

 

“น่าจะพอไหวแล้วนะ…” โดนัลด์เอ่ยปากเมื่อรู้สึกว่าช่องทางนั้นเริ่มคลายแรงบีบ เดมอนพยักหน้าน้อย ๆ และค่อย ๆ ขยับกายช้า ๆ ไปพร้อมกัน

 

ผู้บัญชาการส่งเสียงครางเบา ๆ ปรือตาฉ่ำน้ำมองสบตากับเดมอนที่ประคองใบหน้าเขาขึ้นอย่างอ่อนโยน ก่อนจะประทับริมฝีปากเข้าหากัน บดเบียดคลอเคลียกันเชื่องช้า

 

ก่อนจะขยับผละออกมา หันกลับไปแตะลิ้นกับโดนัลด์ที่โน้มลงมาหา ตวัดไล้เลียแลกเร้าอารมณ์วาบหวาม ขณะที่เดมอนประกบปากลงดูดยอดอกสีสวยที่นูนเด่นขึ้นมา

 

แก่นกายทั้งสองในช่องทางเริ่มเร่งจังหวะขยับเสียดสีจนร้อนผ่าว ยิ่งเพิ่มความเสียวซ่านหนักขึ้นแทบทนไม่ไหว

 

“อยากกระแทกแล้วสิ…” โดนัลด์ผละริมฝีปากออกมาเอ่ยปากยิ้ม ๆ ก้มลงงับปลายหูของผู้บัญชาการหนุ่มดึงหยอกเบา ๆ “ลูกพี่เดมอนล่ะว่าไง”

 

“อืม…ฉันด้วย” เดมอนผ่อนลมหายใจน้อย ๆ พลางยกมือสวมกอดร่างของผู้บัญชาการไว้ พร้อมกับที่ดอนประคองเอวบางยกขึ้น

 

“เอาล่ะนะ…”

 

“อ๊า!”

 

ก่อนจะขยับเอวดันสวนเข้าไปพร้อมกันจนผู้บัญชาการต้องสะดุ้งแอ่นตัวขึ้นด้วยความเสียวซ่าน ช่องทางกระตุกตอดรัดแน่น แต่กระนั้นทั้งสองคนที่นิ่วหน้าน้อย ๆ ก็ไม่สนใจอะไรอีกแล้ว

 

แรงขยับส่งเข้ามาพร้อมกัน เสียดสีจนร้อนผ่าวในช่องทางคับแคบ น้ำที่เอ่อล้นอยู่ภายในไหลทะลักออกมาอาบตามเรียวขาขาว

 

“เดมอน…ดอน อืออ!” เสียงครางหวานของผู้บัญชาการที่สวมกอดเดมอนเอาไว้ดังประสานไปกับเสียงคำรามในลำคอของซินเนอร์ทั้งสองที่หลงไปตามอารมณ์วาบหวาม

 

จังหวะเสียดสี ความรุ่มร้อนกระตุ้นให้ทั้งสามต่างก็ตื่นตัวจนอึดอัดไปหมด

 

“ไม่ไหว…อา จะไม่ไหวแล้ว!” โดนัลด์คำรามถี่ เดมอนเองก็พรูลมหายใจออกมา หลับตารับรู้ถึงสัมผัสเกินต้านทาน

 

“ปล่อย…เข้ามา”

 

เสียงของผู้บัญชาการหลุดดังออกมา มือหนึ่งสวมกอดเดมอนเอาไว้ อีกมือยกขึ้นโอบรอบคอโดนัลด์ ดวงตาฉ่ำน้ำตา ใบหน้าแดงก่ำชื้นแฉะไปด้วยหยาดเหงื่อ ร่างกายสั่นเทาด้วยความเสียวซ่าน

 

“ผู้การ…คุณนี่” เดมอนส่งเสียงครางต่ำพร่าน่าฟัง สวมกอดแผ่นหลังบางไว้ซุกลงกับไหล่ที่กรุ่นกลิ่นกายหอม อ้าปากงับดูดฝากรอยรักไว้ ขณะที่โดนัลด์ก้มลงขบงับไปตามลำคอขาว ฝากรอยทิ้งไว้ไม่ต่างกัน

 

จังหวะเอวซอยถี่ขึ้น ยิ่งบดเบียดเสียดสีกันอัดแน่นอยู่ภายในช่องทางแคบ

 

“อาา…รับไป รับเข้าไป! คนสวย… อืมมม!”

 

“อาาา…! ผู้การ”

 

“อ๊าาา!”

 

ก่อนที่ทั้งสองจะกระตุกเกร็งตัวปลดปล่อยเข้าเติมเต็มในช่องทางร้อนผ่าวนั้น จนล้นทะลักออกมาอาบเรียวขาขาวอย่างน่ามอง

 

“อื๊อ…” ผู้บัญชาการหนุ่มหอบหายใจ ผ่อนกายลงซบบนร่างของเดมอนอย่างหมดเรี่ยวแรง

 

เดมอนยกมือลูบผมนุ่มชื้น จูบกระหม่อมผู้บัญชาการปลอบโยน ขณะที่โดนัลด์พรมจูบไปตามแผ่นหลังขาว พอร่างกายชื้นเหงื่อ เส้นผมสีดำยาวก็ระติดอย่างน่ามอง

 

“สุดยอดเลย…คุณผู้บัญชาการ” ก่อนจะเอ่ยปากหยอกยิ้ม ๆ

 

“ผมจะตายอยู่แล้ว…” คนหมดแรงเลยส่งเสียงประท้วงแผ่วเบา แก้มเกยอยู่กับแผ่นอกเปลือยของเดมอน สิ้นสภาพสุด ๆ

 

“เก่งมาก” เดมอนเอ่ยปากชม รอให้ดอนถอนกายออกจากช่องทางร้อนพร้อมกัน จึงโอบกอดผู้บัญชาการให้ลงมานอนข้าง ๆ เผื่อที่ให้โดนัลด์ด้วย

 

ซึ่งฝ่ายนั้นก็ทิ้งตัวลงมานอนประกบข้าง วางมือทาบเอวบางลูบเบา ๆ “เป็นไงบ้าง แบบสามคน ชอบไหม”

 

เดมอนเองก็หลุบตามองรอคำตอบด้วย

 

“........”

 

ผู้บัญชาการเม้มปากเงียบไม่ยอมตอบ เลยถูกโดนัลด์เลื่อนมือไปบีบบั้นท้ายนุ่มเสียเลย

 

“อ๊า! ดี ดีมากเลย” เจ้าตัวเลยยอมส่งเสียงตอบจนได้ มือหนึ่งสวมกอดเดมอนไว้ อีกมือจับมือซนของโดนัลด์กระชับไว้ “ทำกับพวกคุณ…ผมรู้สึกดีมาก”

 

“ฮึ ค่อยน่ารักหน่อย” โดนัลด์หัวเราะเบา ๆ โน้มมาจูบริมฝีปากนุ่มไปที “ไว้ทำกันอีกไหม”

 

“ไม่”

 

“โธ่…ลูกพี่ ขี้หวงชะมัด”

 

คนที่นอนอยู่ตรงกลางหลุดหัวเราะออกมาเบา ๆ เมื่อได้ยินสองหนุ่มตีกันเหมือนเคย

 

เขาเงยหน้าจูบปลายคางเดมอน และหันไปจูบปลายคางของโดนัลด์ด้วยเหมือนกัน

 

“ขอบคุณนะ”

 

พูดเท่านั้นก็หันกลับไปมุดซุกอกเดมอนเหมือนเคย จนสองคนที่ยังไม่ทันตั้งตัวก้มลงมองตามด้วยความงุนงง

 

“ฟี้…”

 

ก็พบว่าผู้บัญชาการปิดสวิตช์ผล็อยหลับไปเสียแล้ว

 

“ให้ตายสิ…” โดนัลด์หัวเราะเบา ๆ มือเกลี่ยผมสีดำออกไม่ให้คนหลับต้องรำคาญ และขยับเอนตัวลงนอนแนบด้านหลังของผู้บัญชาการ สองมือสอดไปสวมกอดเอวบางไว้ “ผู้การสุดที่รักของพวกเรานี่…น่ารักจริง ๆ นะ เดมอน”

 

“อืม…” สีหน้าของเดมอนก็อ่อนโยนไม่ต่างกัน เขาเกลี่ยตามแก้มเนียนและสวมกอดกระชับเอาไว้

 

ไม่ว่าเมื่อไหร่ก็น่ารักเสมอเลย

 

แม้แต่ตอนที่ทำกันสามคน…ก็เซ็กซี่มาก ๆ

 

ตื่นขึ้นมาเมื่อไหร่คงต้องฟัดให้หายหมั่นเขี้ยว

 

“ขอบใจ”

 

คำที่อดีตผู้นำหน่วยพิเศษเอ่ยขึ้นแบบไม่มีปี่ไม่มีขลุ่ยทำให้ดอนต้องเงยหน้ามองตาปริบ “ที่ช่วยดูแลผู้การ…”

 

เขารู้เรื่องที่เกิดขึ้นดี

 

“โธ่ อะไรกันล่ะนั่น” โดนัลด์หัวเราะเบา ๆ เพราะไม่คิดว่าจะเป็นเรื่องนี้ “ช่วยไม่ได้นี่นา เด็กที่กล้าหาญและแสนดีแบบนี้ ปล่อยให้เป็นอะไรไปคงแย่”

 

พูดไปแล้วก็นึกอะไรได้ ดวงตาจึงเลื่อนไปยังสีหน้าท่าทางของเดมอนที่กำลังมองคนหลับอยู่

 

“กำลังโทษตัวเองเหรอ”

 

“........”

 

เดมอนไม่ตอบ แต่มันก็เป็นคำตอบในตัวอยู่แล้ว มือใหญ่หยาบกร้านเกลี่ยไปตามแก้มขาวแผ่วเบา

 

“นี่ ไม่เอาน่า…อย่าโทษตัวเองเลย แค่เขาปลอดภัยก็ดีแล้วนะ” โดนัลด์เลยส่ายหน้ายิ้ม ๆ พลางเอ่ยปากบอก มือก็ลูบไปตามเอวบางช้า ๆ

 

“แล้วก็ไม่ต้องถือเป็นบุญคุณอะไรหรอก ฉันก็ทำไปเพราะอยากทำทั้งนั้น”

 

“อืม…” เดมอนขานรับเบา ๆ และโอบร่างในอ้อมแขนไว้ คนที่เขาอยากปกป้องมากที่สุดในชีวิต และเกือบจะทำหลุดมือไปแล้ว หากไม่ได้คนตรงหน้านี้ช่วยไว้

 

“ฉันดีใจที่เขายังมีชีวิตอยู่”

 

“ฮึ ฉันเองก็เหมือนกัน” โดนัลด์ยิ้มเล็ก ขยับตัวกอดร่างเล็กกว่าไว้ซุกลงกับไหล่บาง “นอนพักกันเถอะ โดนคนสวยสูบพลังไปหมดเลย”

 

เดมอนส่ายหน้าน้อย ๆ อย่างอ่อนใจ แต่โอบกอดผู้บัญชาการกระชับเอาไว้

 

ขอแค่คนคนนี้ยังปลอดภัยในอ้อมกอดของพวกเขา…เท่านั้นก็พอแล้ว

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

---

ชีฟตุย คนเขียนก็ตุย---

ใช้เวลาเป็นอาทิตย์เลยค่ะกว่าจะเขียนจบแง หมดพลังมาก 5555555 แถมตอนจะอัพคืออัพไม่ได้ มันหมุนแบบ ท้อ แต่สู้สุดชีวิตแล้ว แอแงงง

 

เพิ่งเคยเขียน 3P นี่แหละค่ะ ค้นพบว่ายากและเหนื่อยมาก ขอโทษจริงๆ ถ้ามันไม่เสวพอ หรือบรรยายแปลกๆ วนๆ หัวไม่ค่อยแล่นจนแอบหงุดหงิดตัวเอง ฮืออ แต่ถ้าทุกคนชอบ ได้โปรดบอกให้เราดีใจ

เริ่มเขียนตั้งแต่ดอนยังไม่มา จนดอนมาแล้วเพิ่งจะจบ 555555 ไม่รู้อารมณ์ไหนเหมือนกันค่ะ แต่จู่ ๆ ก็นึกภาพว่า เออ เดมอนชีฟดอน น่าจะอร่อยนะ รุ่นใหญ่กับรุ่นใหญ่มาประกบชีฟ อื้ม อาหร่อย

ส่วนรุ่นเล็กฟ็อกซ์เลวี่รอไปก่อนนะลูก---