Path to Nowhere : Furr (Levy x M!Chief)

Title : Furr

Pairing : Levy x Male Chief

Fandom : Path to Nowhere

Rate : R18

 

* Warning *

OOC, PwP, animal ears and tail

 

* R18 Content *

dub-con kissing, drugged, knot, oral, anal, dirty talk, no protection

 

 

 

 

 

 

‘ผมอยู่ห้องคุณ มาช่วยหน่อย’

 

ข้อความที่ได้รับจากซินเนอร์คนหนึ่งทำให้ผู้บัญชาการหนุ่มต้องขมวดคิ้วแล้วลุกขึ้นจากโต๊ะทำงานด้วยความไม่สบายใจ

 

เล่นส่งข้อความแบบนี้มาจะให้ทำเฉยอยู่ได้ยังไงกันล่ะ

 

อยู่ห้องเขาเนี่ย ห้องจะเละมั้ย!

 

ขาเรียวก้าวเร็ว ๆ ขึ้นลิฟต์มุ่งหน้าไปยังห้องพักของตัวเอง ระหว่างรอมันเคลื่อนตัว มือก็ยกขึ้นกอดอก ตบเท้าลงกับพื้นอย่างร้อนรน เป็นครั้งแรกที่รู้สึกว่าความเร็วของลิฟต์กองบัญชาการไม่ทันใจเอาเสียเลย

 

ทันที่ประตูลิฟต์เปิด ชายหนุ่มก็แทบจะออกวิ่ง มือสแกนเปิดประตูรีบก้าวเข้าไป

 

“เลวี่! คิดจะทำ— อะไร…??”

 

แต่ภาพที่เห็นตรงหน้า คลุ้งไปกับกลิ่นบุหรี่ก็ทำให้ผู้บัญชาการหนุ่มชะงัก ขมวดคิ้ว ทำตาปริบหน้ายุ่งยิ่งกว่าเดิม

 

“นี่มันอะไรเนี่ย…”

 

เพราะซินเนอร์ที่เอนกายเอกเขนกอยู่บนโซฟาตรงหน้ามีสภาพแตกต่างไปจากปกติ บนเส้นผมมีหูสุนัขสีขาวดำปรากฏอยู่ แถมยังมี…หางฟูสีเดียวกันอีก

 

“ไม่รู้เหมือนกัน จู่ ๆ ตื่นมาก็กลายเป็นแบบนี้” เลวี่คลี่ยิ้มท่าทางไม่เดือดไม่ร้อน ปากคาบบุหรี่ท่าทางสบายใจ มือหนึ่งแกว่งแก้วเหล้าไปมา อีกมือก็ยกขึ้นกระดิกนิ้วเรียกเขา ผู้บัญชาการมุ่นคิ้ว ก้าวเข้าไปใกล้ ๆ

 

“อย่ามาทำเหมือนผมเป็นหมานะ” แล้วง้างมือฟาดอกที่เปิดเปลือยนั่นสักทีจนเลวี่เด้งตัวงอขึ้นมาด้วยความเจ็บ

 

หมั่นไส้

 

“แล้ว…” พอได้ระบายอารมณ์ (?) สักหน่อยแล้ว ผู้บัญชาการก็นั่งลงข้างอีกคนในพื้นที่ที่เหลือ ขมวดคิ้วมองด้วยความไม่เข้าใจ “มันเกิดอะไรขึ้นกับคุณกันแน่ ทำไมจู่ ๆ กลายเป็นแบบนี้”

 

“ก็อย่างที่บอก…” เลวี่ตอบ เอนตัวลงนอนเหยียดยาวกับโซฟาตามเดิม คีบบุหรี่ออกเป่าควันฟุ้ง “ตื่นมาก็เป็นแบบนี้”

 

ไม่ได้ช่วยอะไรเลย…

 

ผู้บัญชาการหนุ่มคิดในใจ ดวงตาก็มองหูที่กระดิกไปมา แล้วก็หางที่ขยับแกว่งน้อย ๆ ด้วย ดูฟูฟ่องดีจัง

 

“ของจริงเหรอ จับได้ไหม” ไม่รู้อะไรทำให้เขาหลุดปากพูดไปแบบนั้น ซึ่งเลวี่ที่ได้ฟังก็คลี่ยิ้มมุมปากเล็ก ๆ

 

“ได้สิ” แถมยังรับคำง่ายดายเสียจนผู้บัญชาการยังต้องเลิกคิ้ว แต่ในเมื่ออีกฝ่ายยอมอนุญาตแต่โดยดีแล้ว เขาจึงเอื้อมมือทั้งสองออกไปตั้งใจจะแตะลงบนหูฟูนุ่มนั้น

 

หมับ!

 

แต่ยังไม่ทันจะเอื้อมโดน ก็ถูกมือแข็งแรงของเลวี่ที่วางแก้ว ดับบุหรี่ตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้คว้าเข้าที่ข้อมือทั้งสองข้าง กระตุกดึงร่างเขาเข้าหา ริมฝีปากร้อนประทับลงมา ลิ้นสากร้อนชุ่มแฉะดันเข้ามาในโพรงปากอย่างไม่ให้ทันตั้งตัว พร้อมกับอะไรบางอย่างที่มาสัมผัสลิ้น

 

ผู้บัญชาการเบิกตากว้าง ขยับตัวจะผละออกมาแต่กลับถูกมือของเลวี่กดหลังศีรษะไว้ไม่ยอมให้ละจังหวะที่ริมฝีปากบดเบียดกันแนบสนิท ลิ้นเกี่ยวรัดพันไม่ปล่อย

 

ในที่สุดเขาก็เผลอกลืนสิ่งนั้นเข้าไป

 

เลวี่ผละออกไป แลบลิ้นเลียริมฝีปากด้วยท่าทางร้ายกาจ หางสุนัขสีขาวปนดำแกว่งไปมาบ่งบอกว่ากำลังสนุก

 

“ทำอะไร…นี่คุณให้ผมกินอะไร?” ผู้บัญชาการที่ยกหลังมือปิดปากเลยเอ่ยถามทั้งใบหน้าแดงก่ำ แต่ปฏิเสธไม่ได้เลยว่าจูบของเลวี่ทำให้เขารู้สึกดีไม่น้อยเหมือนกัน “แล้วไหนบอกว่าจับได้ไง”

 

“บอกว่าจับได้…แต่ไม่ได้บอกว่าจะให้จับฟรี ๆ” เลวี่หัวเราะพลางมือซนก็เลื่อนไปทาบบนบั้นเอวด้านหลัง ลากลูบช้า ๆ จนผู้บัญชาการเผลอแอ่นตัวเล็กน้อย “อีกอย่าง เห็นคุณอยากรู้ว่าทำไมผมถึงเป็นแบบนี้…ก็เลยทำให้รู้”

 

พูดพลางมือนั้นก็เลื่อนกลับมาด้านหน้า ปลดเข็มขัดและตะขอกางเกงเขาลง ผู้บัญชาการหนุ่มที่กำลังตกใจเพราะคำพูดนั้นสะดุ้งรีบคว้าข้อมือของเลวี่ไว้ แต่เหมือนจะไม่ทันการเพราะคนที่ไวกว่า พอเปิดกางเกงด้านหน้าเขาได้ก็สอดมือเข้าไปใต้ร่มผ้า

 

“เลวี่…อย่า” ผู้บัญชาการหนุ่มหยีตา ส่งเสียงออกมาแผ่ว ๆ เพราะรู้สึกถึงปลายนิ้วที่คืบคลานไปตามชั้นในผ้าฝ้าย จงใจไต่ให้จั๊กจี้ ก่อนแตะลงกับบั้นท้ายเขา นวดขยำด้วยแรงที่ทำให้เกร็งไปทั้งร่าง “จะ…ทำอะไร อืออ”

 

และไม่รู้ทำไม…ร่างกายเขาถึงรู้สึกร้อนขึ้นมาแปลก ๆ

 

“ทำไม…ทนไม่ไหวเหรอ” เลวี่หัวเราะในลำคอ ดันตัวลุกขึ้นมาเล็กน้อย ลากลิ้นเลียไปตามลำคอขาว ก่อนจะสอดมือเข้าไปใต้ชั้นใน “ดูนี่สิ…ผู้การ”

 

ความรู้สึกแปลกแล่นวาบไปทั้งกายจากตรงที่ถูกสัมผัส ผู้บัญชาการที่เริ่มหอบหายใจหันกลับไปตามเสียงเชื้อเชิญก่อนจะเบิกตากว้าง

 

เพราะสิ่งที่เลวี่เกี่ยวดึงออกมาจากใต้ชั้นในเขา…คือหางแมว!?

 

“เป็นอะไรไป…” ขณะที่กำลังทำอะไรไม่ถูก เจ้าตัวร้ายก็คลี่ยิ้ม อ้าปากกัดงับเหนือศีรษะเขา

 

“อ๊า…!” ทำให้ผู้บัญชาการสะดุ้ง หลุดเสียงครางหวานออกมาอย่างไม่ตั้งใจเพราะความเสียวซ่านที่แล่นมา…จากตรงหูแมวที่ปรากฏออกมาตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้

 

“น่ารักชะมัด…เป็นแมวงั้นเหรอ” เลวี่คลี่ยิ้ม ลุกขึ้นนั่งเพื่อใช้แรงแขนรวบตัวผู้บัญชาการขึ้นมาบนโซฟาจนไปนั่งคร่อมตักกว้าง พูดพลางริมฝีปากก็โน้มไปลากเลียตามหูแมวนุ่ม “เหมาะกับคุณสุด ๆ เลย”

 

ผู้บัญชาการรู้สึกเวียนหัวไปหมด ใบหน้าร้อนผ่าว ร่างกายก็ไม่ต่างกัน แม้จะได้ยินเสียงของเลวี่ แต่เขานึกคำที่จะตอบโต้ไม่ออกเลย พออ้าปากก็มีแต่เสียงหอบหายใจหนักหน่วงขึ้นทุกขณะ

 

“คุณทำ…อะไรผม” กระนั้นก็พยายามเค้นเสียงเพื่อเอ่ยถาม

 

“ก็แค่…พักนี้เห็นคุณเหนื่อย ๆ” เลวี่ขยับออกมาจากหูนุ่มนิ่ม ใช้ลิ้นลากเลียริมฝีปากเขาช้า ๆ ผู้บัญชาการดูจะไม่รู้ตัวเลยว่ากางเกงกับชั้นในถูกร่นลงไปถึงต้นขาแล้ว และหางแมวสีดำก็แกว่งไปมา

 

ซินเนอร์หนุ่มจึงกระตุ้นให้ด้วยการคว้าจับหางเรียวเล็กนั้น ค่อย ๆ ลากลูบช้า ๆ จากโคนไปจนถึงปลาย ทำให้ผู้บัญชาการสะดุ้งแอ่นตัวขึ้น กระตุกเกร็งไปทั้งตัว พร้อมกับแก่นกายที่ตื่นชันขึ้นมาทันที

 

“เลยคิดว่า…อยากจะให้คุณได้ปลดปล่อยสักหน่อย”

 

“เหมือนแมวในฤดูผสมพันธุ์”

 

ร่างของผู้บัญชาการหนุ่มที่เสื้อผ้าถูกปลดออกหมดเหลือแค่ผิวขาวเปลือยเปล่านอนคว่ำอยู่ตรงหน้า มือใหญ่ของเลวี่ที่ปราศจากถุงมือค่อย ๆ ลากไปตามแผ่นหลังที่กระตุกเล็ก ๆ ทุกครั้งที่เขาสัมผัส อีกมือคอยรั้งบั้นท้ายขาวขึ้น ปล่อยให้หางสีดำมาเกี่ยวรัดกับท่อนแขนได้ตามใจ

 

“สวยสุด ๆ …” เลวี่ส่งเสียงออกมาแผ่วพร่า ไล่สายตาไปตามแผ่นหลังขาวน่ามอง แถมยังน่ากินสุด ๆ มือเผลอขยำบั้นท้ายนุ่มแน่น หางด้านหลังก็แกว่งไปมาช้า ๆ

 

ก่อนร่างสูงจะโน้มลงไปลงลิ้นลากเลียไปตามแนวกระดูกสันหลัง จรดตรงต้นคอที่โผล่พ้นจากเส้นผมสีดำมาแล้วแกล้งขบงับเล่นจนผู้บัญชาการสะดุ้งแอ่นเอวขึ้นมา

 

“อือ…เลวี่…” เสียงหวานติดครางเล็ก ๆ ร้องเรียกเขา ชวนให้เลวี่คลี่ยิ้มออกมาด้วยความพอใจ มือจึงสอดไปประคองใบหน้านั้นให้เงยขึ้น เพื่อจะได้ประทับริมฝีปากจูบคลอเคลียตอบได้ง่าย ๆ

 

ลิ้นร้อนวาดไปตามริมฝีปากนุ่มที่เผยอหอบหายใจ ก่อนจะสอดดันเข้าไปภายใน กระหวัดเกี่ยวรัดแลกสัมผัสกับลิ้นนุ่มของผู้บัญชาการ มือใหญ่ลากไปตามผิวขาวที่ร้อนผ่าวชวนให้รู้สึกถูกกระตุ้นได้ดีเหลือเกิน

 

“อา…เสียงคุณน่ารักมาก” เลวี่ผละริมฝีปากออกมาเล็กน้อย กระซิบแผ่วข้างหูคนที่ยังหอบหายใจอยู่ ก่อนจะเลื่อนไปลากลิ้นไล้เลียตามผิวขาว ไต่ไปตามซอกคอ ลาดไหล่ กัดงับขบเม้มฝากรอยไว้อย่างเอาแต่ใจ

 

เขาพรมจูบตามแนวสันหลัง ไล่ไปจนถึงบั้นเอวที่แอ่นรับตามสัมผัส ขบงับหยอกตรงโคนหางแกล้งให้ผู้บัญชาการบิดเอวซ่านเสียว

 

“กินล่ะนะ” ก่อนจะจับบั้นท้ายกลมกลึงดันแยกออก อ้าปากลงลิ้นลากผ่านร่องรูสีหวาน ตวัดเลียเน้นหนักให้ฉ่ำชุ่ม

 

“อื๊อ! เลวี่…เลวี่” ผู้บัญชาการหนุ่มสะดุ้ง หางเรียวยาวแกว่งไปมาพยายามจะมาปิดรูไว้ แต่เลวี่ก็จัดการดันมันออกไม่ให้เกะกะ ก่อนจะผละใบหน้าออก หยิบเจลหล่อลื่นมาเทราดลงตรงปากทางนั้น “เย็น…อืออ”

 

“น่า…ทนหน่อย” พอผู้บัญชาการส่งเสียงครวญครางก็หลุดหัวเราะเบา ๆ มือกวาดเจลเย็น ๆ นั้นให้ทั่ว แล้วกดนิ้วชุ่มเข้าในช่องทางของผู้บัญชาการพร้อมกันสองนิ้ว

 

“อ๊ะ…อาา! เลวี่ เดี๋ยว…” แมวดำตรงหน้าสะดุ้งส่งเสียงครางหวาน แทนที่จะทำให้เลวี่หยุด กลับยิ่งกระตุ้นอารมณ์กว่าเดิม นิ้วที่คาอยู่ในช่องทางเลยขยับเสียดสีเข้าออกเร็วและหนักมากขึ้น จนเอวบางต้องบิดเร้าไปมาด้วยความเสียว

 

“รู้สึกดีไหม ผู้การ” เลวี่เลียปาก มองภาพเย้ายวนตรงหน้าพลางมือก็ปลดตะขอกางเกงตัวเองลง ควักเอาแก่นกายแข็งเต็มที่ขึ้นมาสาวรูดไปด้วย

 

“อา…ดี…รู้สึกดีมาก” ใบหน้าสวยแดงเรื่อฉ่ำเหงื่อเหลียวกลับมามองทั้งดวงตาคลอชุ่ม ทำเอาเลวี่ใจกระตุก

 

ให้ตายสิ…หางเขาแกว่งไม่หยุดเลย

 

“หันมานี่สิ” เขายอมถอนนิ้วออก เอ่ยปากเรียกพลางจัดแจงปรับท่าให้ผู้บัญชาการขยับหันกลับมาหา กระทั่งแก่นกายนั้นจ่อลงกับกลีบปากบางได้ “อ้าปาก”

 

แมวน้อยที่ตกอยู่ในฤดูผสมพันธุ์ยอมทำตามอย่างว่าง่าย เลวี่ดันแก่นกายที่แข็งเต็มที่เข้าในโพรงปากนั้น ขยับเสียดสีเข้าออกเร็ว ๆ ไม่อดทน

 

“ซี้ด…อา ดีชะมัด ปากคุณเนี่ย” และผู้การของเขาก็รู้จังหวะดีเสียด้วย ทั้งจังหวะเม้ม กดลิ้นแนบสัมผัส ทุกการเคลื่อนไหวจึงปลุกเร้าอารมณ์เลวี่ได้ดีเหลือเกิน เขายกมือจับศีรษะทุยนั้นไว้ ขยับเอวชักเข้าออกอย่างลืมความคิดสติใด รู้สึกแต่เพียงแกนกลางตัวเองร้อนผ่าว ขยายแน่นคับโพรงปากนั้น

 

“จะเสร็จ…อาา! คาปากคุณแล้ว! อืมม!” ก่อนจะหลุดเสียงคำรามออกมาอย่างอดรนทนไม่ไหว กระตุกตัวจนหน้าท้องเกร็งเห็นกล้ามเนื้อชัดเจน ปลดปล่อยน้ำกามสีขาวทะลักเข้าในโพรงปากนั้นจนล้นซึมออกมา

 

“อา สวยมาก…” เลวี่หัวเราะ หางสุนัขสีดำขาวแกว่งไปมา เขาถอนกายออกช้า ๆ ใช้นิ้วดันคางแมวดำที่กำลังหอบหายใจขึ้นมาเพื่อกดริมฝีปากจูบไปที ก่อนลากลิ้นไล้เลียน้ำที่ไหลหยดย้อยออกมา “อยากได้ของผมรึยัง ที่รัก…”

 

“อยาก…อยากได้” ผู้บัญชาการส่งเสียงตอบแผ่วพร่า ไม่รู้ทำไม ตอนนี้เขาร้อนไปหมดทั้งตัว ต้องการการปลดปล่อยมากเหลือเกิน

 

“งั้นเหรอ…” เลวี่เลียริมฝีปาก มองใบหน้าแดงก่ำฉ่ำน้ำตาแสนเย้ายวนตรงหน้าแล้วก็คลี่ยิ้ม พลางมือก็ขยับรูดรั้งท่อนเนื้อที่ตื่นเต็มที่แล้ว “ถ้าอยากได้ขนาดนั้น ลองอ้อนผมแบบน่ารัก ๆ หน่อยสิ”

 

“........”

 

ได้ฟังแบบนั้น แมวน้อยก็เงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะขยับตัวหันหลังให้เขา อยู่ในท่าโก่งโค้งกับโซฟา ยกเอวขึ้น หางเรียวเคลื่อนหนีไม่ปิดบัง พร้อมกับมือที่จับบั้นท้ายแยกออกเผยช่องทางสีหวานที่ฉ่ำด้วยเจลหล่อลื่น

 

“เลวี่…ผมต้องการคุณ…ใส่เข้ามาในนี้นะ”

 

ทำเอาเลวี่ถึงกับเผลอกลืนน้ำลายอึก

 

เขาเป็นคนท้าให้ผู้บัญชาการทำเองก็จริง แต่นี่มันออกจะเกินความคาดหมายไปเยอะเลย

 

“ให้ตาย…ให้ตายสิ” เลวี่ยกมือขึ้นปิดหน้าที่แดงก่ำจนร้อนไปหมด สูดหายใจเข้าลึก ๆ เรียกสติก่อนจะคว้าเอวบางที่บิดกระตุกไปมาเอาไว้ จับแก่นกายตัวเองสอดกระแทกเข้าไปรวดเดียวจนมิดลำ

 

“อ๊าาา!”

 

ผู้บัญชาการกระตุกแอ่นตัวขึ้น ช่องทางตอดรัดเกร็งไปทั้งร่างจนเลวี่ยังต้องหลุดเสียงคำรามในลำคอออกมาด้วยความเสียวซ่าน

 

“สุดยอด…ข้างในของคุณสุดยอดเหมือนเคยเลย” ก่อนจะคลี่ยิ้มร้าย จับเอวสอบส่งแรงกระแทกเข้าไปถี่ ๆ ไม่คิดจะยั้ง อีกมือเกี่ยวเอวหางเรียวมาลูบไล้ ลากเล่นไปมายิ่งทำให้เอวบางแอ่นมากขึ้น

 

กลิ่นหอมจากฟีโรโมนที่ฟุ้งกระจายของผู้การทำให้สติเขาเตลิดไปไม่ต่างกัน ดูเหมือนยาที่เขาอุตส่าห์ไปหามาอย่างยากลำบากจะได้ผลดีเกินคาด เปลี่ยนผู้การให้กลายเป็นเจ้าเหมียวติดสัดแบบนี้ น่ารักสุด ๆ ไปเลย

 

แต่เสร็จแล้วก็น่าจะโดนโกรธตามระเบียบ

 

ไม่เป็นไร เป็นเรื่องของอนาคต

 

“เลวี่…เลวี่!” เสียงหวานครางเรียกชื่อเขาตลอดไม่ขาดปาก เลวี่ส่งแรงกระแทกจากเอวเข้าไปพลางผ่อนพรูลมหายใจช้า ๆ ช่องทางอ่อนนุ่มที่ชุ่มไปด้วยเจลหล่อลื่นทำให้เขารู้สึกดีเอามาก ๆ

 

“ผู้การ…อืมม” ชายหนุ่มสอดมือไปสวมกอดร่างนั้นจากด้านหลัง พรมจูบไปตามลาดไหล่ขาวที่แดงเรื่ออย่างน่ามอง สลับกับลงฟันขบงับฝากรอยเอาไว้

 

“เลวี่…จูบ” ใบหน้าแดงเรื่อหันกลับมา เอ่ยอ้อนเขาเสียงหวาน เลวี่จึงประคองใบหน้านั้นไว้เพื่อกดริมฝีปากลงไปบดเบียดหาอย่างทนไม่ไหว ลิ้นร้อนสอดแทรกแลกสัมผัสกันและกัน พร้อมเอวที่ขยับกระทุ้งเข้าไปไม่ได้หยุด มือเรียวของผู้บัญชาการยกขึ้นรั้งศีรษะเขาไว้ราวกับจะไม่ยอมให้ผละไป

 

ท่าทางออดอ้อน น่ารักจนเกินจะทน

 

เลวี่รู้สึกว่าท่อนเนื้อร้อนผ่าว อัดแน่นเต็มช่องทางแคบจนดึงออกมาไม่ได้ เขาผ่อนลมหายใจที่สั่นพร่า มือบีบลงกับเอวสอบเพรียวนั้นแน่นขึ้นจนขึ้นรอยแดงระบายความเสียว

 

“อา…ผู้การ…อยากได้ผมขนาดนั้นเลยเหรอ” เขาผละริมฝีปาก กระซิบถามเสียงต่ำข้างหู ผู้บัญชาการพยักหน้า ดวงตาฉ่ำที่แทบไม่หลงเหลือสติมองมาที่เขา

 

“อยากได้…ผมอยากได้คุณมาก”

 

ให้ตายสิวะ!

 

ท้ายที่สุดเลวี่ก็ทนความออดอ้อนตรงหน้าไม่ไหว ขยับตัวผละออกมายืนดี ๆ แล้วรวบเอวนั้นยกขึ้นกระแทกเข้าไปแรง ๆ ไม่ฝืนรั้งอีกต่อไป เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังก้องทั้งห้อง คลอประสานไปกับเสียงครางหวานของผู้บัญชาการ และเสียงคำรามต่ำ ๆ ของเขา

 

“ผู้การ…อาา! ผมจะไม่ไหวแล้ว”

 

ชายหนุ่มกัดริมฝีปากน้อย ๆ เร่งแรงกระแทกเข้าไปอีกอย่างไม่อดทน ยิ่งกระแทกแรงแค่ไหน เสียงครางของผู้บัญชาการก็ยิ่งหวานขึ้นเท่านั้น

 

“เลวี่…เลวี่! อ๊าา!”

 

“อืมมม!”

 

เลวี่ส่งแรงกระแทกเข้าไปเป็นจังหวะสุดท้าย กดแก่นกายเข้าไปให้ลึก ปลดปล่อยน้ำกามสีขาวขุ่นเติมเต็มในช่องทางนั้น พร้อมกับที่ผู้บัญชาการก็เกร็งแอ่นตัวขึ้น ปลดปล่อยออกมากระจายเลอะบนโซฟาไม่ต่างกัน หางแมวชูชันน่ารักไม่หยอก

 

ทีแรกชายหนุ่มคิดจะถอนกายออกมา แต่กลับพบว่าดึงไม่ออกเลยต้องปล่อยเลยตามเลยไปก่อน ใบหน้าก็โน้มลงไปคลอเคลียกับหลังคอขาว อ้าปากกัดงับไปทีอย่างอดรนทนไม่ไหว

 

“อา…ผู้การ” ซินเนอร์หนุ่มขยับออกมาเอ่ยปากเรียกเบา ๆ ติดอ้อน ก่อนจะชะงักเพราะผู้บัญชาการที่หันหน้ากลับมา

 

กำลังจ้องเขม็งเลย

 

“นี่คุณ…วางยาอะไรผม”

 

สร่างแล้วเรอะ

 

“แค่ยาทำให้กลายร่างเอ— พะ เพิ่มช่วงติดสัดเข้ามาอีกก็ได้!” พออีกฝ่ายง้างมือจะชกเข้าแล้วจึงรีบยกมือยอมแพ้และสารภาพตามตรง

 

“คุณนี่มันยังไง…” ผู้บัญชาการถอนหายใจ ท่าทางไม่ได้โกรธอะไรแต่ออกจะเหนื่อยใจซะมากกว่า หางยังขยับแกว่งอยู่เลย “อยากทำก็บอกดี ๆ ไม่เห็นต้องทำอะไรแบบนี้”

 

“นี่…คิดว่าผมชวนคุณขึ้นเตียงกี่รอบแล้วสัปดาห์นี้ คุณเอาแต่ปฏิเสธบอกว่างานเยอะเองทั้งนั้น” ได้ยินแบบนั้นเลวี่ก็หน้ามุ่ย ก้มลงฟัด ๆ หลังคอนั้นด้วยความหมั่นเขี้ยว “ผมคิดถึงคุณจะตายอยู่แล้ว ผู้การ”

 

“........”

 

ได้ยินแบบนั้นผู้บัญชาการก็เงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะยกมือขึ้นลูบผมเขาเบา ๆ

 

“ขอโทษ เลวี่…” เขาเองก็รู้ตัวว่าพักนี้ไม่มีเวลาให้กันเลย งานก็ยุ่ง เรื่องวุ่นวายก็เข้ามาไม่หยุดแต่ละวัน วายป่วงสุด ๆ

 

เลวี่เงียบไม่ได้ตอบอะไร แต่ผู้บัญชาการก็รู้สึกได้…

 

เพี้ยะ!

 

“โอ๊ย อย่าใจร้ายนักสิ! ก็มันเป็นไปเอง” คนโดนฟาดต้นขาโทษฐานแข็งคารูอีกแล้วเลยส่งเสียงบ่นกระปอดกระแปด พลางมือก็สวมกอดร่างของแมวดำตรงหน้าเอาไว้

 

“แล้วนี่เมื่อไหร่ผมจะหาย” ผู้บัญชาการเอ่ยถาม ยอมให้กอดแล้วก็ได้

 

“ไม่รู้สิ อีกสักพัก…แต่คุณเป็นแมวแบบนี้ก็น่ารักดีออก” เลวี่ยิ้มตอบไม่รู้สึกรู้สา แถมหอมแก้มเจ้าเหมียวของเขาไปอีกทีด้วย “เมื่อกี้ผมเสร็จข้างในแล้วคุณสร่างจากฮีทเลย ลองทำอีกทีไหมเผื่อจะหาย”

 

“เลิกตั้งทฤษฎีประหลาด ๆ ที” ผู้บัญชาการสวนกลับเจ้าหมาไซลามกหน้านิ่ง คราวนี้เลยเห็นเลวี่ทำหูลู่หางตกแล้ว

 

เขาถอนหายใจช้า ๆ แล้วยกมือลูบผมเลวี่อีกที

 

“แต่ก็…ไม่ได้ว่าอะไรที่จะทำ”

 

“พูดแล้วนะ”

 

คราวนี้หมาไซหูตั้ง หางแกว่งอย่างเจ้าเล่ห์ พร้อมกับเอวที่ขยับเตรียมพร้อมสุด ๆ จนผู้บัญชาการชักนึกอยากจะเขกหัวเข้าให้แล้ว

 

“ทั้งคืนจนเช้าเลย ผู้การ”

 

“...........”

 

ที่หางแมวเขาแกว่งเนี่ย…ไม่ใช่เพราะดีใจหรอกนะ

 

 

-----------------------------

เขยได้กินชีฟครบทุกคนแล้วค่ะ 555555555555555555 

ของเจ้าเลวี่นี่ตอนแรกไม่มีไอเดียเลยว่าจะเขียนยังไงดี แล้วพอดีไปส่องฟิคใน AO3 เลยปิ๊งขึ้นมาว่าถ้าวี่มีแผนร้ายก็น่าจะสนุกดี โดนชีฟตุ้บตั้บ 55555 ประกอบกับที่ชอบแซววี่เป็นหมาไซ อะ เหมาะเลย

ก็เลยเกิดเป็นฟิคนี้ที่หมาวี่หลอกแงวชีฟมาหม่ำๆ ถึงจะมีแผนร้าย แต่สุดท้ายหมาก็แค่หงุงหงิงคิดถึงเจ้าของค่ะ ชีฟจะโกรธก็โกรธไม่ลง

เราคิดว่าชีฟเหมาะกับกระต่ายไม่ก็แมวสีดำ แต่ฟิคนี้ให้เป็นแมวคิดว่าเหมาะกว่าค่ะ ปากบ่น แต่เอาหางพันๆ เจ้าวี่ น่ารักดี