Path to Nowhere : Cuddle (Mr.Fox x M!Chief)

Title : Cuddle

Pairing : Mr.Fox x M!Chief

Fandom : Path to Nowhere

Rate : G

“คุณผู้การ”

ผู้บัญชาการหนุ่มที่นั่งทำงานอยู่ในห้องเงยหน้าขึ้นเมื่อได้ยินเสียงคุ้นเคย 

“คุณฟ็อกซ์? มีเรื่องอะไร—??” ถามยังไม่ทันจบประโยคดี เก้าอี้ทำงานก็ถูกบังคับหมุนหันข้าง ทำให้ร่างเขาพลอยขยับออกมาจากโต๊ะ 

ขณะที่กำลังเรียบเรียงอยู่ในหัวว่าเกิดอะไรขึ้น มิสเตอร์ฟ็อกซ์ก็ย่อตัวลงนั่งคุกเข่าตรงหน้าเขา พร้อมกับสองมือและหนึ่งใบหน้าที่โน้มลงซบกับตักของผู้บัญชาการ ตามด้วยเสียงผ่อนลมหายใจยาวยืด

ความงุนงงทีแรกแปรเปลี่ยนเป็นความตกใจ พ่วงด้วยความกังวล

แต่ไหนแต่ไรเขาไม่เคยเห็นฟ็อกซ์เป็นแบบนี้เลย

“คุณฟ็อกซ์...เกิดอะไรขึ้น” ผู้บัญชาการเอ่ยถาม ยังลังเลอยู่ว่าควรจะทำอย่างไรกับสถานการณ์นี้ และฟ็อกซ์ก็ยังคงเงียบไม่พูดไม่จา เลยกลายเป็นว่าสองมือยกค้างไว้กลางอากาศอย่างลนลาน

ในห้องเงียบสงัด เหลือเพียงเสียงเครื่องปรับอากาศทำงาน สลับกับเสียงนาฬิกาที่ค่อย ๆ เคลื่อนไปอย่างเชื่องช้า คนที่สูงกว่าเขาเล็กน้อยในชุดคลุมสีส้ม ตอนนี้กลับดูตัวเล็กกว่าปกติ

“...ลูบหัวหน่อยครับ”

พักใหญ่ กว่าเสียงทุ้มนุ่มน่าฟังของทนายหนุ่มจะเอ่ยขึ้น พร้อมกับแขนที่สอดมาสวมกอดรอบเอวเขากระชับเอาไว้ ผู้บัญชาการกะพริบตาปริบงุนงง แต่กระนั้นก็ยกมือขึ้นวางลงบนผมสีขาว ขยับลูบช้า ๆ

“มีอะไรรึเปล่าครับ จู่ ๆ ก็อยากให้ลูบหัว…”

ปากถามพลาง มือก็ลูบเกลี่ยไปตามเส้นผมอ่อนนุ่มที่น่าจะได้รับการดูแลอย่างดีของคุณทนายช้า ๆ แม้ยังไม่รู้ว่ามีเรื่องอะไรเกิดขึ้น แต่ความตั้งใจของผู้บัญชาการก็ยังเหมือนเดิม

คืออยากทำให้ฟ็อกซ์รู้สึกดีขึ้น

“แค่จู่ ๆ อยากให้ลูบน่ะครับ” ฟ็อกซ์ตอบโดยไม่ได้เงยหน้า ผู้บัญชาการไม่รู้ว่าตอนนี้อีกฝ่ายกำลังทำสีหน้าแบบไหน แต่เสียงที่ได้ยินกลับฟังดูเหงา ๆ ชอบกล

“วันนี้ไปว่าความมาใช่ไหมครับ” คิดแล้วเขาจึงเอ่ยถามไป เพราะจำได้ว่าเมื่อเช้าตนเป็นคนเซ็นอนุญาตให้ฟ็อกซ์ออกไปทำงานนอกพื้นที่เอง “เจอเรื่องอะไรไม่ดีหรือเปล่า”

หลังจากการสอบสวนในครั้งนั้น ผู้บัญชาการได้รับรู้และเข้าใจทั้งอดีต ความคิด ความรู้สึกของฟ็อกซ์มากขึ้น และเพราะเช่นนั้นจึงทำให้เขาเป็นกังวล กลัวว่าการว่าความแต่ละครั้งจะมีอะไรกระทบแผลเก่าในใจทนายหนุ่มเข้าหรือไม่

“ฮึ...ถ้าเป็นแบบที่คุณกังวล ผมคงไม่มืออาชีพเอาซะเลย” ฟ็อกซ์หัวเราะเบา ๆ ซบใบหน้าลงกับหน้าขาของผู้บัญชาการ “ไม่มีหรอกครับ แค่เหนื่อยนิดหน่อยน่ะ”

“ให้จริงนะครับ” แม้อีกฝ่ายจะว่าแบบนั้น ผู้บัญชาการหนุ่มก็ยังอดกังวลไม่ได้อยู่ดี มือก็ลูบหัวอยู่ตลอด ราวกับในช่วงเวลาแบบนี้ไม่อยากจะปล่อยอีกคนไว้ลำพัง 

“ผมเป็นห่วงคุณนะ คุณฟ็อกซ์”

พอพูดแบบนั้นไป มิสเตอร์ฟ็อกซ์ที่เอาแต่ซบกับตักอยู่ตลอดก็เงยหน้าขึ้นมา ริมฝีปากอุ่นประทับจูบบนริมฝีปากนุ่มในจังหวะไม่ให้ทันตั้งตัว ผู้บัญชาการชะงัก เบิกตาเล็กน้อยด้วยความตกใจ สัมผัสนั้นกดแนบลงคลอเคลีย ราวกับกำลังตักตวงเอาไออุ่นจากเขา

กระทั่งคุณทนายจิ้งจอกจอมเจ้าเล่ห์ผละออกไปพร้อมกับรอยยิ้ม ดวงตาหรี่ลงหยอกเย้า…นั่นล่ะผู้บัญชาการหนุ่มถึงได้สติ

“ทำอะไรของคุณเนี่ย” คนที่ตอนนี้ใบหน้ายังแดงก่ำจึงกระแอมเล็กน้อย ปากก็บ่นกระปอดกระแปดไปพลางแก้เขิน

“ก็คุณน่ารัก” ฟ็อกซ์หัวเราะเบา ๆ แกล้งแตะริมฝีปากจุ๊บย้ำ ๆ อีกหลายที จนผู้บัญชาการที่กลับมาหน้าแดงอีกรอบต้องหลับตาปี๋ ยกมือดันไหล่นั้นไว้

“พอแล้ว! พอแล้ว..คุณนี่ร้ายกาจจริง ๆ”

“ผมจะถือว่านั่นเป็นคำชมนะ” ทนายหนุ่มคลี่ยิ้มบาง ขยับกลับลงไปซบตักเขาตามเดิม 

“ขอบคุณนะครับ คุณผู้การ”

น้ำเสียงนุ่มเอ่ยขึ้นอีกครั้ง ผู้บัญชาการหนุ่มผ่อนลมหายใจยาวเรียกสติ

“เรื่องอะไรครับ”

“ก็...เรื่องที่คุณคอยเป็นห่วงเป็นใย ให้ความใส่ใจแก่ผมเสมอ” ฟ็อกซ์ตอบ ขยับใบหน้าเอียงเล็กน้อยจนแก้มซบลงกับตักเขา ทำให้ผู้บัญชาการได้มองเห็นรอยยิ้มและดวงตาปิดพริ้ม 

สีหน้าราวกับได้ปลดวางหน้ากากและเกราะป้องกันทุกสิ่งลงของฟ็อกซ์ เป็นสิ่งที่แม้แต่ตัวเขาเองก็ไม่สู้จะได้เห็นบ่อยนัก

“ผมเคยคิดว่าจะไม่มีวันได้สัมผัสความรู้สึกนี้” ทนายหนุ่มเอ่ย สอดมือกระชับกอดรอบเอวของผู้บัญชาการเอาไว้ ไม่กี่ครั้งที่เขาจะได้แสดงออกอย่างสบายใจเช่นนี้ และก็คงแสดงออกมาได้แค่เพียงต่อหน้าคนคนนี้เท่านั้น

“ขอบคุณที่มอบมันให้ผม”

ผู้บัญชาการรับฟังถ้อยคำเหล่านั้นแล้วก็คลี่ยิ้มตาม มือวางลงบนเส้นผมสีขาว ลูบไปแผ่วช้า อีกมือทาบลงบนแผ่นหลังใต้ชุดคลุมสีส้ม ตบลงเบา ๆ อย่างอ่อนโยนคล้ายช่วยกล่อม

คำพูดจริงใจไม่ปั้นแต่งของฟ็อกซ์ ไม่ว่าเมื่อไหร่ก็น่าฟังเสมอ

“แน่นอนอยู่แล้ว...ก็คุณเป็นคนสำคัญของผมนี่นา” เขากล้าพูดออกไปจากใจจริง

“ฮืม...” ฟ็อกซ์ยิ้ม ท่าทางผ่อนคลายยามถูกลูบผมอย่างอ่อนโยน “ขออยู่แบบนี้สักพักนะครับ คุณผู้การที่รัก”

“ครับ ตามสบายเลย”

ผู้บัญชาการขานรับ หลับตาเอนหลังกับพนักพิง ลูบหัวฟ็อกซ์ที่ซบตักปลอบประโลมอยู่เช่นนั้น ท่ามกลางแสงแดดอบอุ่นยามบ่ายที่สาดส่องเข้ามาในห้องทำงานเงียบสงบ

--------------------

สั้นแบบสั้นมากกก

เป็นเวอร์ชั่นที่ปรับเนื้อหาจากในทวิตนิดหน่อยค่ะ แบบว่าเวิ่นเว้อขึ้นเพราะพิมพ์ยาวได้แล้ว 55555

ฟิคนี้เกิดจากคุยเล่นกับคุณชาติว่าฟ็อกซ์มีวอยซ์ไลน์ที่เสียงอ้อนๆ อยู่ นึกภาพเป็นหมาขาวซบตักชีฟอ้อนก็น่ารักดีนะ ก็เลยลองเขียนออกมาเป็นฟิคสั้นๆ ดู

 

พอลงฟิคไปวันนึง บุญบาป เช้าวันถัดมาฟ็อกซ์มีมอนิ่งคอลล์ 😂😂😂

 

เดือนนี้มีวันเกิดฟ็อกซ์ด้วยค่ะ ไม่รู้จะได้เขียนฟิคให้มั้ย ช่วงนี้อ่อนแรงจัด หัวไม่แล่น เขียนอะไรไม่ออกเลย อยากจะลองพยายามเขียนฟิคสั้นๆ ออกมาบ้าง เผื่อฟีลจะกลับมานะคะ

ตอนนี้อยากคอมมิชฟ็อกซ์ชีฟซีนซบตักมาก ใครก็ได้--